Bezitterig

-
-

Dit is mijn nichtje. Ze bleef slapen dit weekend, en dat was zo gezellig.

Ze is namelijk tien.

Ze ruikt naar shampoo en lipgloss en buitenlucht als je haar knuffelt.

Ze praat met zo'n echt meisjesstemmetje, waar ieder moment een giechel in door kan breken.

Ze vindt alles wat ik doe 'tof' en alles wat ze ziet 'echt ZO SCHATTIG!'.

En als ze nog een keer komt logeren geef ik haar gewoon lekker niet meer terug.

-

-

This is P's sisters's middle kid. She stayed overnight this weekend.

She's 10.

She smells like shampoo and lipgloss and fresh air when you give her a snuggle.

She talks with one of those girly voices that has a built-in giggle sound.

She thinks everything I do is ' rad' and everything she shees is 'like, so CUTE!'

And if she ever sleeps over again, I can't guarantee I'll actually give her back.

Ritje

Femke, Maaike en Marleentje waren vandaag bij de paarden.

Die kregen wat te snaaien...

werden gezadeld...

en toen was het tijd voor een buitenritje. Door de polder, door Zuiderwoude, en dan door de weilanden weer terug naar Broek in Waterland.

En dan weer door de straten terug naar 'het land', zoals we plek waar de paarden gestald staan eigenlijk altijd noemen. Leentje zwaaide nog even gezellig naar Femke-met-de-camera.

Doorgaans neemt P natuurlijk de foto's, maar ja,

die was even druk.

Geeft niks, hoor.

Mij hoor je niet klagen.

Twee nichtjes, een weiland, en een paardje...

-
... met een modderige dikke wintervacht :-)
-
-
Two cousins, a field, and a little horse covered in thick, muddy winter fur :-)

-

Storm is drie!

Hij is jarig. Onze kleine tornado. Het mannetje met de lichtjes in zijn ogen. Het jochie dat niet uit mijn buik komt, maar wel in mijn hart zit.

Gefeliciteerd met je derde verjaardag, lieve kleine grote vriend.

It's his birthday. Our very own tornado. The little man with the stars in his eyes. The boy that has a very special place in my heart.

Happy birthday, my dear sweet big little friend.

Kermis in Volendam

Ze kermissen wat af, die kinderen. Dat heb je nou eenmaal als je woont in het midden van een sliert dorpjes in de weilanden waarlangs de kermis zich de hele zomer verplaatst. De kermis in Volendam is de laatste van het seizoen, en ook de grootse van de regio. Je komt er iedereen tegen, uit de hele omgeving, en het ruikt er naar suikerspinnen, oliebollen en zonlicht.

Wij waren er ook, dit weekend. Zonder Frank. Die had een feestje bij een meisje uit zijn klas. Dat soort dingen beginnen nu af en toe voor te komen - dat we wat leuks gaan doen, maar dat hij andere plannen heeft. Hij wordt groot. Ik weet het wel.

Ik weet het, ik weet het.

Maar oh, wat miste ik hem.

Hoe dan ook. Kermis dus. OmaBam woont in Volendam, en zij trakteert altijd op een rondje kermis. Eerst mochten ze, zoals ieder jaar, de centjes tellen die Oma het hele jaar had gespaard in haar oude, versleten cacaotrommeltje. Waar nauwelijks nog verf zit. Waar vroeger, toen ik klein was, ook de centjes al in zaten.

Het waren er een HELEBOEL. En toen we die allemaal in Oma's portemonnee hadden gedaan...

-

... was het tijd om te zwieren!

-

There are a whole lotta rides in my kids lives. I guess it comes with living in the midst of a bunch of small towns scattered through the fields - in winter, the place gets dark and freezes up and you gotta wait out the dark days, but in summer, the fair makes up for that as it travels through each little village for endless, carefree entertaintment. the fair in Volendam is the biggest one in the reagion, and the last one of the season. You meet everyone you know there, from everywehre in the wide surroundings, and it smells donuts, cotton candy and sunlight.

We were there too, this weekend. Without Frankie. He had a birthday party at a friend's house. This sort of thing is starting to happen, gradually - us making plans, and him having other ones. He' s growing up. I know.

I know, I know.

But oh, how I missed him.

Anyway. The fair. Oma lives in Volendam, and she always treats us to a day at the fair. First, like every single year, they got to count all the coins Oma saved in her little old cocoa tin. The one that barely has any paint left on it. The one where she kept her fair-money when I was little, too.

There were a lot of coins :-)

And after they tossed them all into oma's purse, it was time to ROLL.

Jarig

Gefeliciteerd, lief Linde-pinde-ponnekind.

He just blows me away

Gisteren was ie jarig, de allerschattigste kleine tornado van de hele wereld. Het mannetje dat me voor zich had gewonnen vanaf het allereerste moment dat ik hem zag.


----------------------------------(foto van mijn zusje)


Gefeliciteerd, lieve Storm.
En stop nou maar met groeien, goed? Zo is het wel weer genoeg ;-).



Yesterday, the cutest little tornado in the world turned two. The little guy that had my heart from the very first moment I ever laid eyes on him

Happy birthday sweet, sweet Storm.

Now stop growing, will ya? Just stay like this for a while.

Logeetje

Moet je kijken wat ik nou toch zomaar even mocht lenen:



Femke.
Een 11-jarig, 1.65m lang grietje met bruingroenblauwe ogen en lange donkere krullen dat zich bezig houdt met msn-en, paardrijden en giechelen.

Ze kwam een nachtje logeren, want het is herfstvakantie. Eerst namen we haar (en Frank en Leentje natuurlijk) mee naar McDonalds. Toen we terug waren, mochten ze marshmellows roosteren bij een vuurtje in de tuin.



Daarna ging Leentje naar bed en mochten Frank en zij nog even kletsen. Pas tegen middernacht gingen ze naar bed.
Desalniettemin was ze bij het ontbijt vanochtend weer helemaal fris en fruitig:



Na croissantjes en sapjes en fruitjes en koffie, neediekoffienietvoorhaarnatuurlijk, en een beetje geiten met Ome Peter...



.... deed ik wat elke zichzelf respecterende tante van een bijna-tienernichtje zou doen:


Ik nam haar mee uit winkelen. (wat die zwarte vlek boven haar hoofd is? Geen idee. Laten we het houden op een van de Mysteries Van Slechte Indoor Fotografie).

In een van haar favoriete warenhuizen greep ik een winkelmandje en vertelde haar dat ze alles erin mocht stoppen wat ze mooi vond. Ongelovig keek ze me aan. (Geweldig. Er gaat maar weinig boven zo'n onvervalste dit-is-te-mooi-om-waar-te-zijn blik van een voor mijn neus staand kind).
Ja, het mocht écht, verzekerde ik haar. Echt.
Hee, het kind heeft maar één tante, maar gaat desalniettemin verwentechnisch niks tekortkomen. Not on my watch.

Weet je waar ze, na zorgvuldige overweging, mee aankwam?

Een lolly en een pompoenvorming waxinelichtjeshoudertje.


Je zou haar opvreten, die meid.



Na die rib uit mijn lijf gingen we ijs eten.



En toen zette ik haar weer af bij ome Peter, want ik moest werken. Die ging een film met ze kijken en popcorn met ze eten.
Vanavond ging ze weer terug naar haar papa en mama en haar zusjes. Deze lag op tafel toen ik thuiskwam:



Geschreven met glitter.

Ik zei het toch - je zou haar opvreten.



Look what I got to borrow yesterday: Femke. A 11 year old, 5.5ft tall girliegirl with bluegreenbrown eyes and long dark curly hair, who spends her time msn-ing, horse riding or giggling.


First, we took her (and F and M of course) to McDonald's for dinner. Then, we let them roast marsh mellows in a fire in the back yard. When M went to bed, she and Frank stayed up and chatted - they ended up going to bed and falling asleep near midnight.

Nevertheless, she was her normal fresh and funky self at breakfast this morning. After croissants and juice and fruit and coffee (noofcourseIdidn'tgiveheranycoffee) and some goofing off with uncle Peter, I did what any self respecting auntie of a tween girl would do:


I took her shopping. (what that black spot is in the picture, right above her head? I do not have a clue. Let's chalk it up to the Mysteries Of bad Indoor Photography, shall we).


When we were at one of her favorite department stores, I grabbed a shopping basket and told her to load in whatever she liked.
She looked at me in complete disbelief. Oh, I love that this-is-too-good-to-be-true- look on the face of a child standing right in front of me. Hehe.
I reassured her that it was okay, it really was - hey, the kid has ONE Aunt, but will nevertheless not, from a spoiling-perspective, be disadvantaged in any way. Not on my watch.

After careful consideration, you know what she came up with?

A lollipop and a pumpkin shaped tea light holder.



D@mn. That child is so cute I could eat her for lunch.


After this huge financial sacrifice, we went for ice cream at this really nice Italian place. Then, I dropped her off at our house again, because I had to go to work. P spent the afternoon watching a movie with the kids and feeding them popcorn.

Tonight she went back to her mom and dad and sisters. When I got home, there was a letter on the kitchen table for me: 'thanks for letting me sleep over'.

Written in glitter.

Didn't I tell you? Dude is ADORABLE.

Birthday girl

Gisteravond was ik te moe om nog een stap te verbloggen :), maar ze was jarig, gisteren, mijn Lindepindeponnemeisje. Mijn favoriete tweejarige in de hele wereld werd DRIE! En ze was heel heel HEEL erg jarig, op zo'n manier die slechts voorbehouden lijkt aan kleine meisjes.

Gefeliciteerd knuffelkindje, met al je kadootjes en je slingers en je taart en je drie hele jaren op de teller. Tante vindt je LIEF.

Storm en Linde

Laurens en Marleen kregen de sleutel van hun nieuwe huis, en daarom kreeg ik een ochtendje mijn favoriete peuters in de hele wereld, afgelopen vrijdag. Zij wordt volgende maand drie. Hij wordt een paar weken later alweer twee.Het jongetje met bliksem in zijn ogen en het meisje met de guitige glimlach.




Ze bleven de hele ochtend. Ze vonden het gezellig. Storm hobbelde vooral acher zijn grote neven aan. Er gaat niks boven grote neven, voor een boender van dik anderhalf, en ze vinden het geweldig om 'op hem te passen'. Linde zat, zo leek wel, met klitteband aan mijn heup. Zij en ik gingen op de tractor, wandelen, rennen, dansen, boven spelen, steentjes gooien, van de brug rennen, de poes aaien, met de pony's, en het poppenhuis, en de barbies, en de little people, we gingen kleuren, naar de eendjes kijken, tekenen, buiten spelen, voetballen, liedjes zingen, knuffelen, schelpjes zoeken op het pad bij de sloot, en die schelpjes dan wassen in een kommetje water en allemaal op een rij leggen.

Ze vond tante dan ook best lief, had ze thuis verteld. Maar ze vond Ome Peter echt HEEL erg lief, niet gewoon lief, nee, HEEL erg lief.

Want van hem kreeg ze smarties.





Pfff. Valsspeler.




Laurens and Marleen got the keys to thier new house, and therfore I got to babysit my favborite toddlers in the whole world, last friday. She will be three next month. He will turn two a few weeks after that. The little boy with lightning in his eyes and the girl with the beautiful smile.

They staed all morning. The had a great time. Storm mainly followed his big cousings around. There's nothing quite like big cousins, for toddlers boys, anad they sure love 'taking care of him'. Linde was velcro-ed to my hip. She and I rode the tractor, went for a walk, ran, danced, played upstairs, pet the cat, played with ponies, and barbies, and the doll house, and little people, we colored, drew, played outside, played soccer, sang songs, cuddled, and went looking for sea shells on the path next to the water. And we washed them in a little bowl and then we sorted them

And she liked all that. She told her mommy she thought auntie was sweet. But not nearly as sweet as Uncle Peter, who was VERY VERY sweet, because he gave her smarties.


Sheesh. Cheater.