Hoekjes van hier

Vragenvuur

Met Robin aan tafel zitten is net alsof je meedoet aan zo'n kennisquiz. Twee voor twaalf, of zo.

Mama, waarom was de Franse revolutie? Waarom waren de mensen toen eigenlijk boos? En mama, wat betekent 'fraude'?
Mama, welke bondgenoten vechten met Amerika mee als ze ruzie krijgen met een ander NATO land? Hoe kiezen ze dan voor wie ze zijn?

Pap, hoe werkt een mono rail? Is dat hetzelfde als een metro? Wat krijgt een formule 1 coureur betaald? Waarom zoveel? Waarom verdient die meer dan een dokter? Waarom zijn sommige mensen vegetarisch? Vind jij de vleesindustrie fundamenteel fout papa? Of alleen in uitvoering fout?

Papa, waarom mag Rusland wel kernwapens maken en Iran niet? Wie bepaalt dat? Wie geeft die licenties dan uit? Mam, hoe groot is een atoombom? Waarom praat nooit iemand over de omgeving van die steden, Hiroshima en nog ergens? Het was toch niet alleen die stad die verwoest werd?

Mam, waarom is er eigenlijk geen draadloze stroom? Dat er stroom in de muur is van de keuken, gewoon, en dat alle apparaten op het aanrecht het dan vanzelf doen, en nergens meer een stekker aan?

Mama, maar mama maar mama, waarom is Duitsland ook lid van de NATO? Waarom kregen die niet een proeftijd na de tweede Wereldoorlog? Wanneer waren de eerste Olympische spelen? Mochten de Spartanen ook meedoen?



JEMIG KIND!


RUSTIG AAN NOU!

Zo snel kan ik toch helemaal niet stiekem onder de tafel googelen!

Pay it forward

We kregen leuke post van de week!

Diana uit Schiedam had gezien dat Leentje zo graag met smurfen speelt en sstuurde ons zomaar een HELE DOOS VOL smurfen. Met ook nog een smurfen cd erin en ook nog allemaal voetbalspulletjes, voor de mannen. Ik had blije kinderen.


Bewijsstuk a: blij kind 1 ↓

Bewijsstuk b: blij kind 2 ↓

Oh ze gingen echt helemaal uit hun dak, ze waren zo blij dat iemand ons zomaar zoiets liefs stuurde. Een hele vloer vol smurfen! Zomaar!

Dank je wel Diana! Je hebt ze echt hardstikke gelukkig gemaakt!


Dit soort lievigheid duurt toch het allerlangste als je hem doorgeeft. Daarom dacht ik, het is meeteen tijd voor een weggeefje.


Moet je kijken wat voor moois hier ligt:

Het is een Fiell ketting. Fiell is een relatief nieuw ding, en ze hebben dus nog geen website, maar hier en daar zie je ze al te koop.

Fiell sieraden zijn nikkelvrij. Ze zijn verguld met wit goud. Ze zijn ingelegd met Oostenrijks kristal. Ieder sieraard komt in een zakje, waarmee het ook automatisch wordt gepoetst.

Das dan weer handig, vind je niet? Dat je bling vanzelf gaat glimmen.

Deze is een gedraaid kettinkje, met een hanger eraan die bestaat uit drie bolletjes. Het onderste bolletje is ingelegd met kristal.

Ik denk dat de hele hanger krap 4 cm lang is. Niet zo obnoxiously glimmend groot als op deze foto's, maar ik dacht, dan zie je de details wat beter.

Hier is een website die ze te koop heeft. Deze specifieke ketting kon ik online niet vinden, maar you get the idea. Hij is mooi, geloof me. Mooi en stijlvol en klein en prachtig voor bij een avondjurkje, of naar kantoor, of naar een feestje.

Of  ach, gewoon bij een spijkerbroek en een oude trui.

Omdat iedere dag tenslotte een feestje is.




Laat je naam achter in de berichtjes. Dan random-generate ik jou misschien wel, woensdag. Kun je daarna een bedankmailtje sturen naar Diana. 't is allemaal haar schuld tenslotte ☺

De vroege ochtend

Meestal ben ik als eerste beneden, ergens tussen half zes en zes uur. De lamp gaat aan. De verwarming ook. Ik pak de krant van de mat, als die er al  is. 

 

De kat staat aan de deur. Die laat ik binnen, en dan doet hij alsof hij me aardig vindt, want hij heeft honger.

Dan maak ik koffie. Een hele grote pot.

Om half zeven roep ik Frank.


Die kleedt zich aan, pakt zijn tas, en komt ontbijten.

Dat is altijd weer verassend. Je weet het maar niet he, met pubers die vroeg op moeten staan.
Het ene moment is alles kalm en rustig. het andere moment zeg je iets ogenschijnlijk onschuldigs en rest er  slechts een rokende krater op de plaats waar zich eerst het westelijk halfrond bevond.



Om een uur of zeven komt P naar beneden, en om tien voor half acht gaat Frank de deur uit.


Om half acht roep ik Robin en Marleentje. Meestal komt Robbie eerst. Een hoopje warm jongetje in een flanellen pyama die zich in de 'papastoel' nestelt onder een deken.

Na nog vijtien keer roepen komt Leentje de trap af. Die is niet aanspreekbaar. Die moet eerst een half uurtje ontdooien. Weer een hoopje kind onder een dekentje, op 'haar' hoekje van de bank.

P en ik doen nog een rondje koffie.

We nemen de dag door. Wie moet wat mee naar school? Wie gaat waarheen vandaag en hoe laat is iedereen thuis, en wat doen we ook alweer met eten?

Hij maakt ontbijt voor iedereen. Iedere ochtend. Ontbijt is zijn ding.

Half negen.
Het is nog donkerig, en Robin en Marleentje gaan weg voor school.

Dag, lieverds.
Veel plezier.
Heb je je gymtas? Je tomaatjes? Je dicteeschrift? Ja? Goed zo.
Ga maar gauw.



De dag is begonnen.

Valentijn

Moet je zien wat ik nou toch voor prachtigs kreeg, op Valentijnsdag: 

Hij is er alleen nog niet. Hij moet even bezorgd worden, in mijn brievenbus. Maar dat geeft niet. Ik ben gewoon NU al blij. Ik vind hem zo mooi!

♥

De allerleukste baan van de wereld

Gisteren was ik voor mijn werk in de Efteling. Er was een congres in het Fata Morgana complex. Daar hebben ze een indoor sterrenhemel!

(slechte iphone foto vanaf het podium) 


Ik wil ook een indoor sterrenhemel in mijn woonkamer.


Het was heel hard werken, zoals dat gaat met dit soort evenementen waar je de boel in orde moet maken voordat er tighonderd mensen op de stoep staan met hoge verwachtingen.



Eerst moest de zaal worden aangekleed. Maar toen dat klaar was, mocht ik achter de kassa zitten!

'Wie gaat de entreebewijzen en parkeerkaarten uitdelen op de dag zelf?'  vroeg de Efteling organisatie een tijdje geleden
WIE?!
Als in, dat is zeg maar een vacature? Serieus?


Hah!

*streept weer item van jeugddroomlijstje af*



Toen moest ik als de donder aan het werk. Ik moest ook nog even een praatje houden voor een heleboel mensen.

Isnieterg. Kan ik.



Toen iedereen had gelunched en geluisterd en er waren ik weet niet hoeveel presentaties voorbijgekomen over nuttige dingen en ondertussen staarde ik naar de indoor sterrenhemel, toen was het tijd om te spijbelen.


IN DE EFTELING!  Krap twee uurtjes had ik.

De Efteling is een heel uniek soort prachtig, als het zo koud is. Alle fonteinen en watervallen waren stijf bevroren. En omdat het maandag was en een schooldag, had ik het park echt bijna aan mezelf.

Ik ging in dit schip, de Halve Maen. Dat is heftiger dan het eruit ziet, kan ik je vertellen.

Gelukkig had ik niet zoveel gegeten :-\


De Pagode was ook open, maar daar ging ik niet in, want daar is het leven te kort voor.

Maar. Ik ging wel in de Python! TWEE KEER! Wat een thrill is DAT dan!
De adrenaline spoot uit mijn oren toen ik eruit kwam. ik kon nog net even P bellen om te vertellen dat ik in de Python had gezeten, met een snelheid van 700 woorden per minuut van de opwinding, terwijl ik van de uitgang terugrende naar de ingang voor nog een rondje. Whooooooooooo!

Vogelrok was ook open, maar ik vond dat ik wel achtbaan-vuurdopen genoeg had gehad. Vogelrok is in het pikkedonker, ook.

Ik hou niet van donker. En niet van vogels met puntsnavels.

Ik deed het maar even wat rustiger aan, dus ik ging naar Droomvlucht.

Droomvlucht is zo mooooooooooooooi.

Er waren elfjes, en meer bloemen dan je kan tellen op iedere centimeter. En in de lucht zwevende kastelen en alweer sterrenhemels.

Zou dat nou kosten? Zo'n sterrenhemel aan je plafond?

De foto's zijn niet scherp, mijn lens besloeg van de kou en de warmte en de mist.

Na droomvlucht bleef ik een beetje in het oude, Anton Pieck-deel van het park. Het deel dat je nog weet van toen je klein was, zeg maar.

Holle Bolle Gijs had overigens niet zo'n raar hoog Eunuch-kinderlokker-piepstemmetje toen ik klein was. What the ...?
Engerd.


In het Carroussel paleis was vrijwel niemand.

Dus ging ik samen met een collega in de draaimolen. Ik wou op een paard. Zo eentje die ook heen en weer gaat als de caroussel draait, weet je wel. Zo'n bijna echte.

Lol, had ik.
Pret van het soort van toen ik nog een klein meisje was, en Holle Bolle Gijs nog een echte vent.

Zou dat nou kosten? Zo'n stoomcarrousel in je huiskamer? *zucht*



Mijn twee uurtjes waren op. Ik moest weer terug naar Fata Morgana, want de plicht riep voor het avondprogramma.

Uiteindelijk was ik om half elf pas thuis (en ik was 's ochtends om kwart voor zeven al weggegaan). Maar dat was niet erg. Ik was namelijk gewoon in de Efteling!


En ik krijg dus betaald he, voor dit soort dingen.


Nee, ik snap het ook niet.
Zal wel een foutje zijn.


Maar mij hoor je niet mopperen.