Schoon, schoner, schoonst

Al een jaar at ik zo 'schoon' als ik kon. Over het algemeen gewoon dingen die ergens aan groeien - groenten, fruit, vis, vlees, granen,  wel altijd aangevuld met zuivel. Het deed mijn lichaam goed; uiteindelijk is er ruim 60 kilo minder van mij dan er ooit was.
Ik ben er zo blij mee. Ik voel me anders, alsof mijn leven opnieuw is begonnen. Met mijn oude leven was niks mis, hoor; ik was toen ook al wie ik was, en ik had toen ook al een hoop mensen om me heen die het leven warm en liefdevol en de moeite waard maakten. Het leven was altijd al leuk. Maar nu, nu ik me kan bewegen zoals ik wil, nu ben ik vrij. En het was het bewijs van wat ik altijd al wist, maar op de een of andere manier nooit definitief kon toepassen:
als je je lichaam gewoon geeft wat het nodig heeft, krijgt het gewoon de vorm die het hoort te hebben.

Alhoewel mijn uiterlijk en mijn conditie drastisch veranderden, hield ik wel wat gezondheidsprobleempjes die maar niet over wilden gaan. Ik was vaak misselijk, na het eten, of 's ochtends als ik wakker werd. Veel buikpijn, ook. Ik kreeg zakjes lactulose van de huisarts, en toen die niet hielpen capsules die mijn spijsverteringsysteem rustiger moesten maken. Hielp allemaal geen donder, en omdat dit al een jaar of vier duurde begon ik het te accepteren als een fact of life.

Een paar weken geleden had ik het met mijn vriendinnen over gezond eten. We hadden het over hoe witte bloem in feite door je lichaam wordt behandeld als een vorm van suiker. Hoe wit brood je glycemische index vrijwel net zo'n optater geeft als gebak. En, we hadden het over zuivel. Hoe gek het is, eigenlijk, dat mensen de enige dieren zijn die na hun babytijd nog melk drinken, en dan ook nog van àndere dieren.  Eigenlijk is mensenmelk voor baby's, en koeienmelk voor kalfjes. Het zette me aan het denken. Ik las al veel etiketten; ik at al geen dingen waar ingredienten in zaten die eindigden op -ose, of -ine-, of -aat. Maar sinds een week of drie heb ik alle witte bloem geschrapt, waar het kan alle suiker, en voor zover mogelijk ook melk.

Je zou denken dat er daarmee weinig leuks overblijft, in het leven, maar geloof me, dat valt mee. Het vergt alleen wat planning. Ik maak mijn werklunches thuis en neem ze mee, vooral als ik besprekingen heb waar broodjes voor worden besteld, want die zijn bijna altijd wit en bijna altijd met kaas of bewerkte vleeswaar. Ik zorg doorgaans dat ik een salade bij me heb, van groenten en bijvoorbeeld kip of tonijn, eventueel met quinoa or zilvervliesrijst (als ik dat toch kook, voor het avond eten, is het een kleine moeite om een kopje achter te houden voor de volgende dag).

Ik doe een groot deel van mijn boodschappen hier. Ik koop in principe alles biologisch, zodat ik weet dat wat ik eet geen bestrijdingsmiddelen of medicijnresten bevat. Ik kook met speltpasta, in plaats van pasta die gemaakt is van gewone bloem.  In plaats van pindakaas gebruik ik notenpasta - de structuur is even wennen, maar de smaak is heerlijk en er zit niets anders in dan noten. Geen stabilisatoren, geen conserveringsmiddelen, geen suiker. Ik koop ons vlees biologisch, en groenten en fruit waar dat kan. Iedere avond bak ik zelf brood (ja, van speltmeel ☺).  Melk en yoghurt heb ik vervangen door soja- of amandel versies.


Guess what? Na een paar dagen was de misselijkheid weg. Na een week de buikpijn ook.

Weg!
Opgelost!
Niet meer te vinden!

Ik heb het nog twee weken aangekeken, en toen heb ik alle pilletjes en poedertjes die ik in de loop der tijd had verzameld, in de vuilnisbak getieft. 

Voor de duidelijkheid, ik ben bepaald geen voedingsdeskundige he. Ik klooi ook maar wat aan, en wat voor mij werkt, zal niet voor iedereen werken - maar dit bleek voor mij de manier. 



'Maar wat eet je dan', vragen mensen me nu vaak. Nou, van alles. Appel pecan cake. Erwtensoep. Van alles, maar gewoon zelfgemaakt. En voor het ontbijt bijvoorbeeld een bloemvrije, suikervrije, melkvrije pannenkoek. Hoe? Niet moeilijk:

- 1 biologische eitje
- scheutje (soja of amandel)melk
- eventueel wat stevia
- theelepel chiazaadjes (hoeft niet, hoor, maar ik gooi als het even kan overal wat chia of lijnzaad door)
- havermoutvlokken, zoveel als nodig is om samen met het ei en de melk een stevig beslag te maken

Goed door elkaar kloppen, beetje kokos- of andere olie verwarmen in een koekenpan, beslag erin gieten en er een pannenkoek van bakken. Die eet ik dan met een beetje ahornsiroop erover.

En man, dat is lekker wakker worden.