En zo begon het schooljaar weer (althans, voor Robin en Marleen - Frank had nog een dagje). De zomer vloog voorbij, een wervelwind van vakantie en leuke dingen en lange dagen, en plotseling was daar Het Weekend Voor De Eerste Schooldag en zochten we ineens naar mappen, lunchtrommels en gymschoenen.
Alhoewel ik ook wel weer zin heb in de herst en de regelmaat en
vertrouwdheid van het gewone leven, voelt het toch een beetje dubbel om
ze 's ochtends weer weg te laten gaan, nog gauw een koekje in hun hand
te stoppen en een zoen op hun kruin te drukken als ze de keukendeur
uitlopen. Naar school, waar iemand anders de hele dag plezier van ze
heeft.
Groep vijf en groep acht. GROEP ACHT! Met name dat
laatste moet nog even bezinken; ik was er nog niet helemaal klaar voor.
Want de tijd tikt weg en de dagen en maanden en jaren vliegen maar zo
langs mijn oren, en nog even en dan is ook hij onderweg naar de
middelbare school met een tas boeken op zijn rug die zwaarder is dan
hijzelf.
Als zomers voorbijvliegen zoals deze deed,
voelen de dagen alsof ze worden afgeteld. Een nieuw schooljaar is
begonnen, een stroom van dagelijkse drukte met korte adempauzes in de
herfst en in december, en ik heb er zin in, laat maar komen, maar
toch...
...toch wilde ik vandaag heel eventjes dat ik de
tijd kon stoppen.
Dat we gewoon met zijn alleen even precies zo konden blijven als we nu
zijn.
Eventjes maar.
7 opmerkingen:
Ja, dat wilde ik ook vaker, de tijd even laten stoppen .... Wat lijken jouw (mooie) kinderen veel op elkaar en op hun moeder!
Zo mooi verwoord......
Het doet ons beseffen dat we dus nog meer moeten genieten van alle momenten die je als gezin samen bent....
O wat heb je dat weer mooi beschreven, ik mis ze ook zo, wij zijn alweer aan de derde week begonnen! En ja wat vliegt de tijd! Maar laten we vooral genieten van het nu en dan komt de rest vanzelf.......later.
Groetjes, Miranda.
Oh Francine, ook hier in Canada eerste schooldag...Ruben was vandaag nog vrij. Inmiddels 3 op VWO, op 1 na jongste naar groep 7 en mijn jongste naar groep 3....miin baby die voor mijn gevoel net komt kijken!!! Je hebt het zo mooi verwoord.
Mijn hart huilt altijd een beetje zo'n eerste school dag en maakt een sprongetje als ik ze blij uit school zie komen, vol prachtige verhalen;)
Know the feeling...
Hier al de 3e week school, basisschool dan. Onze oudste van 18 voor het eerst naar een hbo opleiding, zoon 2 naar examenjaar vmbo/t, dochter voor het eerst naar de brugklas, zoon 3 naar groep 7 (fijne leerkracht!!!!) en zoon 4 naar groep 5. Geen onderbouw kinderen meer, geen vrije vrijdagmiddagen meer....
Maar wat mij opvalt...ze schrijven aan elkaar bij jullie op de basisschool. Hier schrijven ze dus al een paar jaar losse letters. Ik weet niet wat beter is, al neig ik naar aan elkaar want dan zie je meer de woorden.
Nelly.
Een reactie plaatsen