Inmiddels worden de kinderen zo groot dat het eigenlijk geen doen meer is, om met zijn allen over de kermis te slenteren. Ze vinden allemaal andere dingen leuk, dat heb je als de oudste 13 is en de jongste 1. We wachten overal zo lang op elkaar dat het allang donker is als we eindelijk, met oliebollen en moeie voeten en een knderwagen vol gewonnen knuffels, terug lopen naar het huisje van OmaBam.
Maar ja.
Sommige dingen zijn nou eenmaal traditie.
En dus dingen we mijn zijn àllen, gewoon zoals ieder jaar. Centjes tellen die Oma in het Drosteblikje heeft gespaard. Kippensoep eten. En dan aan de wandel - overal in, alles doen. Iedereen tegenkomen, elkaars kinderen bewonderen, ohwatwordenzealweergrootdievanjou.
De grootste suikerspin die je kan dragen.
Eendjes vangen en je Chinese kermis-make-up-set die morgen stuk is in je armen klemmen alsof je de loterij hebt gewonnen.
De zomer afsluiten, samen; m'n moedertje, mijn zus en haar gezin en wij.
Het is nou eenmaal traditie.



4 opmerkingen:
Leuke foto's! Wij gingen ook altijd samen naar de kermis, maar sinds vorig jaar gaat Fréderique zelf. Ik was er blij van eigenlijk...heb echt een hekel aan de kermis: die drukte en herrie...niks voor mij. Al vond ik het vroeger geweldig hoor!
Geweldige foto's en wat leuk om terug te kunnen kijken naar alle voorgaande jaren via dit verhaal .
Bij ons [ ook in NH ] is de kermis ook altijd het feest van het jaar , en ik verheug me er nu al op om over een jaar of 2 met onze kleindochter Lisa [ nu pas 3,5 week oud ha ha ha ] een rondje kermis te doen .
En dan maar zwaaien als ze in de draaimolen zit :)))
dit is en blijft ieder jaat.
Francine over heel wat jaar ga jij sparen in het Droste blikje...
'-)
Liefs,
En ook weer goed voor prachtige foto's!
Een reactie plaatsen