Het is het eind van de dag, en er is rust. Ik ben moe. Ik trap iedere keer in dezelfde val - begin mijn week op maandagochtend om 0500, ren de hele week rond als een kip zonder kop. Op donderdag slaat de vermoeidheid toe. Op vrijdagavond crash ik, uitgeteld en prikkelbaar.
Deze keer niet. Een boerderij in de verte, overvliegende ganzen. Eenmaal op de picknicktafel, mijn voeten op de bank, thee in mijn hand, voelde ik me precies als de zonsondergang: kalm, uitgewaaid, afgesloten.
Niets anders nodig dan dit gouden licht.
En zo dankbaar weer daarvoor.
4 opmerkingen:
Jajaja herkenbaar! Maar ik trap er ook niet meer in. Ik ga door tot ik nog een beetje verder kán, maar dat doe ik dan niet.
Hoe jij dat ieder keer weer kan beschrijven is een gave. Hier is het niet anders, maar passie geeft ergens weer energie!
Waanzinnig mooi! Ik zeg: afdrukken op posterformaat en ophangen als reminder van dit gevoel. Fijn weekend!
Heel mooi dat avondlicht!
En zeker als je tot rust gekomen bent is het dubbel genieten!
Liefs Petr@
Een reactie plaatsen