Zondagmiddag brachten P en de kinderen me naar het vliegveld. En ik weet niet waarom precies, maar het afscheid viel me zwaarder dan anders.
Het was al donker aan het worden, want het was 5 uur. Ik vloog pas om half acht, maar ik was vroeg, want ik moest een heleboel conferentiespullen inchecken. En dan loop je daar, op zo'n schemerig vliegveld, en dan voel je je ineens zo allenerig, tussen misschien wel vijftienduizend andere mensen. Dus belde ik P.
En ik ging even winkelen.
'The Prague cemetery'? Ja, nee, DAAR knap je van op #maarnietheus. Die liet ik dus liggen, maar ik vond wel een tijdschrift voor in het vliegtuig en een hele coole hoofdtelefoon voor Frankie.
Om zeven uur kon ik boarden.
In het vliegtuig smste ik P nog even, en om negen uur landde ik in Praag. Daar was al mijn zavazadel (?) aangekomen, netjes op de lopende band. Ondertussen belde ik P.
Toen ik mijn zooi had nam ik een taxi naar het Praag Hilton. Daar aangekomen belde ik...
nou ja, je begrijpt het punt wel.
De beste man heeft nog nooit zoveel met me gepraat als toen ik duizend kilometer verderop zat.
Het Praag Hilton, mensen, is geen straf. Echt niet. Geloof me, er zijn heel veel plaatsen waar het veel naarder is, in de wereld.
Het was hardstikke avond toen ik in mijn kamer kwam, dus de foto is wat donker, maar you get the idea.
Ik moest meteen aan het werk. Spullen uitladen, mensen inchecken, mijn hoofd laten zien bij de borrel. Geen tijd voor avondeten, maar ik had gelukkig had ik op Schiphol al een mueslireep gehaald en vond ik er in mijn minibar nog eentje.
Kijk, dit is de hal van het Hilton, de volgende ochtend:
Om kwart voor zes stond ik naast mijn bed, want het hotel heeft een prachtige gym, dus ik ging eerste sporten. Vijf kilometer rennen, en daarna een kwartiertje roeien.
Over de conferentie zelf kan ik niet veel vertellen, en dat terwijl ik er 12 uur per dag aan heb gewerkt. Maar ja, werk is werk, en dit blog niet, zeg maar.
Weet je wat, ik doe de korte versie.
Je bent in een conferentiezaal...
...er komen vijfhonderd mensen en elventachtigtiljoen powerpoint slides....
...en dan is er lunch! lunchlunchlunch!
Nou, en dan bikkel je weer verder, en aan het eind van de dag ben je dit soort moe, maar moet je nog tot half 1 's nachts.
Dus.
Da's alles.
Over weer naar de recreatie!
De volgende dag stond ik weer om zes uur in de gym. Vijf kilometer hardlopen weer, daarna 5 kilometer fietsen. Douchen, ontbijten en om kwart voor negen moest ik weer aantreden.
In de middag had ik eindelijk een paar uurtjes tijd om te spijbelen. De sessies die er waren hadden inhoudelijk niet direct met mijn werk te maken, en ik hoefde ze ook niet te organiseren, dus ik kon even ontsnappen.
Dit was het uitzicht vanaf de parkeerplaats van het Hilton.
Het centrum was maar vijf minuutjes lopen!
De rivier de Vlatva stroom door Praag. Traag en breed en weids. En door de sterke stroming niet bevroren, ook al was het er -8.
Praag heeft iets melancholieks.
Het lijkt een beetje op Wenen. Prachtige barokke gebouwen, heel veel art deco... maar dan met hier en daar zo'm enorme oostblok baksteen ertussen die je kent uit de beelden van toen de Berlijnse muur viel.
Er zijn prachtige winkelcentra.
Deze had een speelgoedwinkel, waar ik meteen even een kadootje vond voor Marleentje.
En er was een Starbucks! Met dezelfde koffie als in Amsterdam en yoghurt met honing en noten en ook nog wifi, zodat ik P was fotootjes kon sturen.
In het centrum zijn overal souvenirwinkeltjes. Kon ik mooi een Tjechisch voetbalshirtje scoren voor Robin.
Er was een winkel vol marionetten.
Ik liep er ademloos rond en ik wilde er zo graag eentje, maar ik deed het niet. Want, wat moet je daar nou mee, zoiets koop je toch niet voor jezelf als volwassen vrouw, daar ben ik toch veel te oud voor en al die dingen meer. Dus ik deed een zelfsbeheersingsdingetje en liep er weer uit.
[[[[SPIJT]]]]]
Oh, ze waren zo mooi...
Ik vond de trams geweldig.
In de sjiekere winkelstraten waren alle grote merken te vinden, zoals tegenwoordig in alle Europese hoofsteden wel. Dior, Cartier, Hermes.
Praag is prachtig. Koud, maar PRACHTIG.
Je mag er niet met je paard en wagen over de brug ☺
Het hardrock cafe! Hoe mooi is die muur? Jemig!
Ik was ruim op tijd terug voor het deel waarin ik weer moest werken. Toen ik eenmaal klaar was, ging ik zwemmen. Oh, dat zwembad... Ik deed 50 baantjes, en toen ging ik in de hot tub en met al die bubbels vergat ik bijna hoeveel hardstikke heimwee ik had.
Helemaal rozig kwam ik in mijn kamer, en toen bestelde ik room service. Geen zin meer om in het restaurant te eten. In je eentje in een restaurant zitten is iets waar ik nog steeds niet aan gewend ben, na al die jaren werkreizen.
Ik bestelde een Caesar salade en geloof me, dat kunnen ze best daar, bij de room service afdeling.
Daarna ging ik slapen. Want, om 4 uur ging de wekker, om 4:30 checkte ik uit en om 4:35 zat ik in de taxi naar Prague airport.
ECHT VROEG was dat. Zelfs voor mij. Maar ja, ik vloog ook al om 7 uur.
Het vliegveld was nog uitgestorven.
Inchecken...
... en een uurtje tijd verdoen in de tax free shop. Ik had nog niet ontbeten, maar ik had niet veel Tjechisch geld meer, en de laatste kronen die ik had wilde ik bewaren voor R
Dus, ik gaf achttien hele cent uit aan een drinkyoghurtje, had ik al gezegd dat het er erg goedkoop is, en om half zeven mocht ik boarden.
In de zonsopgang vloog ik naar huis.
Hallo Schiphol!
P stond me op te wachten Droeg mijn koffers. Reed me naar huis. Maakte crackers voor me met pindakaas. Zette de verwarming hoog in de slaapkamer. Stuurde me naar boven om een uurtje bij te slapen. Zorgde voor me.
Ik was lekker weer thuis.
Het was al donker aan het worden, want het was 5 uur. Ik vloog pas om half acht, maar ik was vroeg, want ik moest een heleboel conferentiespullen inchecken. En dan loop je daar, op zo'n schemerig vliegveld, en dan voel je je ineens zo allenerig, tussen misschien wel vijftienduizend andere mensen. Dus belde ik P.
En ik ging even winkelen.
'The Prague cemetery'? Ja, nee, DAAR knap je van op #maarnietheus. Die liet ik dus liggen, maar ik vond wel een tijdschrift voor in het vliegtuig en een hele coole hoofdtelefoon voor Frankie.
Om zeven uur kon ik boarden.
In het vliegtuig smste ik P nog even, en om negen uur landde ik in Praag. Daar was al mijn zavazadel (?) aangekomen, netjes op de lopende band. Ondertussen belde ik P.
Toen ik mijn zooi had nam ik een taxi naar het Praag Hilton. Daar aangekomen belde ik...
nou ja, je begrijpt het punt wel.
De beste man heeft nog nooit zoveel met me gepraat als toen ik duizend kilometer verderop zat.
Het Praag Hilton, mensen, is geen straf. Echt niet. Geloof me, er zijn heel veel plaatsen waar het veel naarder is, in de wereld.
Het was hardstikke avond toen ik in mijn kamer kwam, dus de foto is wat donker, maar you get the idea.
Ik moest meteen aan het werk. Spullen uitladen, mensen inchecken, mijn hoofd laten zien bij de borrel. Geen tijd voor avondeten, maar ik had gelukkig had ik op Schiphol al een mueslireep gehaald en vond ik er in mijn minibar nog eentje.
Kijk, dit is de hal van het Hilton, de volgende ochtend:
Om kwart voor zes stond ik naast mijn bed, want het hotel heeft een prachtige gym, dus ik ging eerste sporten. Vijf kilometer rennen, en daarna een kwartiertje roeien.
Over de conferentie zelf kan ik niet veel vertellen, en dat terwijl ik er 12 uur per dag aan heb gewerkt. Maar ja, werk is werk, en dit blog niet, zeg maar.
Weet je wat, ik doe de korte versie.
Je bent in een conferentiezaal...
...er komen vijfhonderd mensen en elventachtigtiljoen powerpoint slides....
...en dan is er lunch! lunchlunchlunch!
Nou, en dan bikkel je weer verder, en aan het eind van de dag ben je dit soort moe, maar moet je nog tot half 1 's nachts.
Dus.
Da's alles.
Over weer naar de recreatie!
De volgende dag stond ik weer om zes uur in de gym. Vijf kilometer hardlopen weer, daarna 5 kilometer fietsen. Douchen, ontbijten en om kwart voor negen moest ik weer aantreden.
In de middag had ik eindelijk een paar uurtjes tijd om te spijbelen. De sessies die er waren hadden inhoudelijk niet direct met mijn werk te maken, en ik hoefde ze ook niet te organiseren, dus ik kon even ontsnappen.
Dit was het uitzicht vanaf de parkeerplaats van het Hilton.
Het centrum was maar vijf minuutjes lopen!
De rivier de Vlatva stroom door Praag. Traag en breed en weids. En door de sterke stroming niet bevroren, ook al was het er -8.
Praag heeft iets melancholieks.
Het lijkt een beetje op Wenen. Prachtige barokke gebouwen, heel veel art deco... maar dan met hier en daar zo'm enorme oostblok baksteen ertussen die je kent uit de beelden van toen de Berlijnse muur viel.
Er zijn prachtige winkelcentra.
Deze had een speelgoedwinkel, waar ik meteen even een kadootje vond voor Marleentje.
En er was een Starbucks! Met dezelfde koffie als in Amsterdam en yoghurt met honing en noten en ook nog wifi, zodat ik P was fotootjes kon sturen.
In het centrum zijn overal souvenirwinkeltjes. Kon ik mooi een Tjechisch voetbalshirtje scoren voor Robin.
Er was een winkel vol marionetten.
Ik liep er ademloos rond en ik wilde er zo graag eentje, maar ik deed het niet. Want, wat moet je daar nou mee, zoiets koop je toch niet voor jezelf als volwassen vrouw, daar ben ik toch veel te oud voor en al die dingen meer. Dus ik deed een zelfsbeheersingsdingetje en liep er weer uit.
[[[[SPIJT]]]]]
Oh, ze waren zo mooi...
Ik vond de trams geweldig.
In de sjiekere winkelstraten waren alle grote merken te vinden, zoals tegenwoordig in alle Europese hoofsteden wel. Dior, Cartier, Hermes.
Praag is prachtig. Koud, maar PRACHTIG.
Je mag er niet met je paard en wagen over de brug ☺
Het hardrock cafe! Hoe mooi is die muur? Jemig!
Ik was ruim op tijd terug voor het deel waarin ik weer moest werken. Toen ik eenmaal klaar was, ging ik zwemmen. Oh, dat zwembad... Ik deed 50 baantjes, en toen ging ik in de hot tub en met al die bubbels vergat ik bijna hoeveel hardstikke heimwee ik had.
Helemaal rozig kwam ik in mijn kamer, en toen bestelde ik room service. Geen zin meer om in het restaurant te eten. In je eentje in een restaurant zitten is iets waar ik nog steeds niet aan gewend ben, na al die jaren werkreizen.
Ik bestelde een Caesar salade en geloof me, dat kunnen ze best daar, bij de room service afdeling.
Daarna ging ik slapen. Want, om 4 uur ging de wekker, om 4:30 checkte ik uit en om 4:35 zat ik in de taxi naar Prague airport.
ECHT VROEG was dat. Zelfs voor mij. Maar ja, ik vloog ook al om 7 uur.
Het vliegveld was nog uitgestorven.
Inchecken...
... en een uurtje tijd verdoen in de tax free shop. Ik had nog niet ontbeten, maar ik had niet veel Tjechisch geld meer, en de laatste kronen die ik had wilde ik bewaren voor R
Dus, ik gaf achttien hele cent uit aan een drinkyoghurtje, had ik al gezegd dat het er erg goedkoop is, en om half zeven mocht ik boarden.
In de zonsopgang vloog ik naar huis.
Hallo Schiphol!
P stond me op te wachten Droeg mijn koffers. Reed me naar huis. Maakte crackers voor me met pindakaas. Zette de verwarming hoog in de slaapkamer. Stuurde me naar boven om een uurtje bij te slapen. Zorgde voor me.
Ik was lekker weer thuis.
15 reacties:
fijn weer thuis!
ik was ooit in Praag toen het nog Oostblok was (ik word oud), de stad was mooi, maar de sfeer bij het grimmige af, alle mensen op straat hadden ook alleen maar haast, nooit zag je mensen slenteren of gewoon een beetje rondhangen. Ik probeer op jouw foto's te ontdekken of dat nu anders is, het lijkt er wel op.
Wat heerlijk, zo'n thuiskomst en wat een prachtige foto's! Ik ben nieuwsgierig naar wat je werk precies inhoudt!
Fijn dat je er weer bent en wat een heerlijk welkom thuis!
Mooi. En lief van P. Haha, ik moet dan meteen weer denken aan toen wij bij jou binnenvielen en je met P belde: "Omdat. Ellen hier zit. Uit Zwitserland". Wel jammer dat je niet met de koets over die brug mocht zeg:)
Mooie stad!!!
Ben je al bijgetankt en bijgeslapen na de goede zorg van je lieverd?
Die trekpopjes heb ik verzameld maar volgens mij heb ik ze niet meer....... SPIJT!!!!!!!!!!!!!! Maar we gaan binnenkort de zolder weer eens opruimen (zeg maar puinruimen) en misschien kom ik ze dan wel weer tegen.
XSuus
knap, dat je zo hebt genoten, ondanks.
fijn dat je weer thuis bent ^^
Dank je wel voor het "snufje" Praag. Wij zijn er zelf al een paar keer geweest en iedere keer geniet ik van de prachtige gebouwen. Een keer zijn we met de kinderen geweest zo rond de kerst, een heuse kerstmarkt in Praag! Weinig toeristen en veel "eigen" bevolking. Tjonge wat een sfeer.
Ook al is het vermoeiend zo'n reis, het blijft wel 'snoepen!"
Grusse, Yvonne
Welkom thuis!
Ik ben een aantal keren in Praag geweest en vind het zo'n fijne stad, elke keer opnieuw. De laatste keer is wel zo'n twintig jaar geleden; ik zou graag nog een keer met lief en de jongens die kant op willen. Lief is vorig jaar met school op werkweek geweest in de buurt van Praag en was ook direct verliefd; in maart gaat oudste met school een week die kant op. Ben zo benieuwd wat hij van deze stad vindt.
En die marionetten ... . Jaren terug zijn m'n ouders naar Praag geweest en brachten ze er eentje voor me mee. Ik heb 'm niet meer; maar zie 'm nog voor me. Jarenlang heeft hij aan de boekenkast gehangen; ik noemde hem Olle. Vraag me niet waarom ;-).
Hopelijk breekt er na deze dagen van deadlines en heel hard werken een tijd aan van dagen met minder hard werken. Tijd voor elkaar, tijd voor samen.
Trusten in je eigen bedje!
Prachtige foto's ! Ben ook eens in Praag geweest , hele mooie stad ...
Helaas was dat voor de digitale camera's , dus ik heb niet van die schitterende foto's als jij kunnen maken .
Fijn dat je nog nog wat sfeer hebt kunnen proeven .
Mooi dat je weer veilig en wel thuis bent...
Wauwie wat lief van P. Emn wat een mega mooie foot's heb je gemaakt - kunnen zo in de brochures. En wat een zalig zonnetje had je daar. Wij waren er in okt. 1992 toen mijn Praagse vriendin trouwde - in dat stadhuis met die mooie klok en in zo'n schitterende ijskelder - eh kerk bedoel ik. In 2 dagen veel Praag gezien maar niet echt beleefd. Moet nodig terug zie ik nu :) Hopelijk keert de rust weer iets terug voor je werk.
Mooie foto's, ik krijg er zin van om naar Praag te gaan. Knap dat je toch nog kon genieten hoor!
Ik geloof dat ik eens naar Praag toe moet!
Welkom thuis Francine,
het is wel werk voor je, maar voor ons is dit ook een uitstapje. Dus volhouden hoor :-)) ( dat reizen, werken)
We zullen zeker nu een keertje richting Praag gaan, Zoooo mooi.
Dank je voor de foto's,
groetjes fam Tuip
Dat is nog eens een warm welkom, geen wonder dat je heimwee had..!
Geniet van je gezin, want dat is wel het leukste van weggaan: THUIS komen!
Liefs,
Ps prachtige foto's, het was er koud, maar wel zonnig!
bijzonder he , Praag?
zo stoer jij ,dat allemaal organiseren ,thuisfront missen ,gaan sporten s ochtends vroeg voor een lange drukke werkdag ipv je lui te wentelen in alle luxe en zaligheden....dan bij thuiskomst schaatsen,super!! je bent een echte bikkel ,zo leuk om te zien , en wat gaaf dat je meissie supoorters genoeg had bij dr bdiploma van harte!!
groetjes hil
Een reactie plaatsen