Gister was een vermoeiende dag. Ik had er een moe hoofd van.
Maar alles is tijdelijk, ook vermoeiende dagen hebben een einde, en deze eindigde op een windstil IJsselmeerstrand.
Een grote kring mensen. Een grote stapel bomen. Bijpratende volwassenen, opgewonden kinderstemmen wanneer de brandweer de stapel in lichterlaaie zet.
Het vuur bulderde. Naast me gloeiende gezichtjes, vol ontzag.
Wat is dat toch met vuur? Het hypnotiseert je, zo makkelijk. Je kijkt naar de woekerende vlammen, de vonken die de lucht in dansen, en je voelt dat het niet alleen je handen en je voeten warmt, maar ook je gedachten.
Dat was precies wat ik nodig had.
Maar alles is tijdelijk, ook vermoeiende dagen hebben een einde, en deze eindigde op een windstil IJsselmeerstrand.
Daar was de jaarlijkse kerstbomenbrand. Alle kerstbomen worden opgehaald en op het strand aangestoken, in de week na driekoningen.
Een grote kring mensen. Een grote stapel bomen. Bijpratende volwassenen, opgewonden kinderstemmen wanneer de brandweer de stapel in lichterlaaie zet.
Het vuur bulderde. Naast me gloeiende gezichtjes, vol ontzag.
Wat is dat toch met vuur? Het hypnotiseert je, zo makkelijk. Je kijkt naar de woekerende vlammen, de vonken die de lucht in dansen, en je voelt dat het niet alleen je handen en je voeten warmt, maar ook je gedachten.
Dat was precies wat ik nodig had.
5 reacties:
Indrukwekkend dat vuur hé!
Vind ik ook hoor!
Wat een prachtige foto van Leentje!
Liefs Erika
http://brocantewittehuys.blogspot.com/Ik kom even terug op een ouder stukje . Je zocht de letters live schreef je , misschien is dit een tip ???
Spannend dat vuur ! ben je weer een beetje bijgekomen ???
Groetjes Annemiek
Lekker fikkie!!
En wat een mooie foto van Marleentje, wauw. Ze lijkt hier precies op Frank (kijk links)
Ze hebben precies dezelfde blik.
XSuus
Deze vrouw van een brandweerman begrijpt je natuurlijk helema! Maar ik was met name gegrepen door die twee schitterende oogjes die naar dast vuur turen....mooie ogen, vastgelegd op een mooi moment: een schitterende foto!
O wat is dat toch geweldig! Ik voel nog hoe speciaal ik dat vond als dat bij ons voor op het veldje werd gedaan (in mijn jeugd). En ik vind het jammer dat onze kinderen dat niet meekregen; hier gooit de gemeente ze in de versnipperaar. Gelukkig hebben wij vaders in het straatje die dit ook een gemis vinden en die gooien na het vuurwerk zelf wat kerstbomen + extra's in de fik - gewoon midden op straat. Hoera!
Een reactie plaatsen