donderdag, januari 05, 2012

Voorbereid

Als de jongens vakantie hebben, maar P nog niet, dan moeten ze af en toe een dagje mee om in de winkel te helpen.







Borden sjouwen, afstoffen, vegen, dat soort dingen. Zodat ze leren dat geld niet aan een boom groeit maar daadwerkelijk verdiend moet worden, en hoe hard je eigenlijk moet werken voor die ene keer bij Burger King eten met z'n allen of die ene keer naar het zwembad.






Ik wil dat ze dat doorhebben. Dat ze de waarde van geld begrijpen. Dat ze echt snappen dat een verdiende euro meer waard is dan een gevonden tientje.







Zo worden ze goed voorbereid op de wereld. Zodat ze, zodra ze groot zijn, in staat zijn om zelf bakken met geld te verdienen  met iets ongelofelijk successvols, waardoor ze de mogelijkheid hebben de hele wereld rond te reizen naar allerlei mooie plekken, ergens een vriendin op te duiken die dan hun vrouw wordt aan de andere kant van de aarde, waarmee ze dan prachtige kleinkinderen krijgen die ik eens in de acht jaar zie als ze toevallig in Nederland zijn met kerst, maar dat is helemaal niet erg, want joh mam, we kunnen toch skypen?






Wacht eens even.






GEEF TERUG DAT KIND.


iPhone, instagram nashville filter

11 reacties:

Sylvie zei

Tja... Dat is het enige wat ik hierop kan zeggen: tja.
En geniet van ze zolang ze nog in je buurt zijn, maar dat doe je al.

Anoniem zei

Zo te zien vind hij het helemaal prachtig om zijn vader te helpen!!
XSuus

Anoniem zei

gggggggggrrrrrrrrrrrrrinnik ;)
hil

DharSon zei

Hahahaha het einde...!
Ik hoop dat het nog lang duurt en dat je nog lekker lang kan genieten.

Monique Helfrich zei

Die komt er wel - En neemt jou er vast mee naar toe.

Annemarie zei

Hahaha..Maar inderdaad. Er is nog niemand minder geworden van werken.

Annemiek zei

Ha ha ha , hij is weer leuk !
Hier hebben ze ook altijd moeten werken hoor , daar worden ze echt niet slechter van en doen ook nog eens een hoop levenservaring en mensenkennis op !

Fijn weekend , groetjes Annemiek

Keen zei

Francine (en Peter): Aloha! Ik heet Keenan en ik kom uit Utah, VS, vandaan. Waarom schrijf ik een reactie op? Wel, ik ben bezig om een les voor te bereiden op de onderwerp, Little by Little We Accomplish things, en ik heb internet gezocht voor "stukje bij beetje" en ik heb je blog gevonden.

Trouwens, ik kan een beetje nederlands praten, lezen, enz. Ik vond je fotos erg mooi en ook wat je heb opgeschreven. De woorden onder Voorbereid vond ik ook erg handig want ik probeer ook dat leren.

En, eindelijk, moet ik jullie ook vertellen dat ik nederlands les op een universiteit in Utah geef. Mijn cursus heet, Dutch Conversational Skills 311R (voor Brigham Young University). Vanavond ga ik een beetje over hoe belangrijk elke dag iets te verbeteren tijdens mijn les.

Met uw toestemming, mag ik je blog met mijn studenten delen? Niet alleen vond ik uw woorden en fotos erg leuk, ik dacht dat het ook leuk zou zijn om iets echt nederlands met mijn studenten te delen.

Mag dat van u? Hoef niet als u dat niet leuk vindt.

Hartelijk dank een fijne dag toegewenst! :)

-Keenan Adcock
American Fork, UT

Francine zei

Ja hoor, tuurlijk mag dat :)

Keen zei

Hartelijk dank! :) Gisteravond heb ik iets met mijn studenten over hoe door kleine en eenvoudige dingen (stukje bij beetje) grote dingen zijn tot stand gebracht.

Het is hartstikke leuk dat ik iets over je fijne familie en over het nederlandse cultuur te lezen kan.

Groetjes uit Utah!

-Keenan

Keen zei

Hartelijk dank! :) Gisteravond heb ik iets met mijn studenten over hoe door kleine en eenvoudige dingen (stukje bij beetje) grote dingen zijn tot stand gebracht.

Het is hartstikke leuk dat ik iets over je fijne familie en over het nederlandse cultuur te lezen kan.

Groetjes uit Utah!

-Keenan