Rondje om

Het lekkere van af en toe thuiswerken is dat je dan even tussendoor naar buiten kan, om een rondje te lopen.

Het is zo mooi buiten. Alweer helemaal veranderd, maar zo mooi.

De eerste inktzwammen zijn al helemaal opgekruld en uitgelekt.

Hoe kan dat nou, waar is de tijd gebleven? Waren zij vroeg dit jaar, of was ik laat?

Aan de struiken langs de weg groeien rozebottels. Ik weet daar je daar lekkere dingen mee kunt maken, maar er zijn zoveel verschillende, en ik weet nooit van welke precies en hoe dan.

Het mooiste van het eind van de zomer vind ik de overvloed. Al die struiken, helemaal zwaar met bessen en bramen.

Appels, peren, pruimen, courgettes, mais. Oh, en pompoenen straks.

De nazomer is een beetje als je moeder vroeger die je, voor je op je fiets de kou in ging, nog snel je bijna lege kop warme chocola in je hand drukte. 'Hier, drink leeg, dan blijf je warm'.

Zo is het nu ook. De kou komt eraan, over niet eens zo heel lang, en voor je straks met je kraag omhoog de regen in stapt, stopt de zomer nog snel even wat voedzaams in je zak, voor onderweg.

De bloemen langs de sloot zijn al grotendeels uitgebloeid. Maar als ze zo bruin en breekbaar zijn, vind ik ze weer helemaal opnieuw mooi.

De bomen hangen vol kastanjes. De hele tuintafel ligt al vol.

Ze zijn helemaal nog niet rijp, maar de harde wind van de afgelopen dagen heeft ze van de bomen gerukt en het schoolplein is ermee bezaaid.

De kinderen komen ermee thuis alsof ze goud gevonden hebben.

Wat zullen we vanavond eens eten, dacht ik toen ik terugwandelde.


En toen vond ik van hutspot.