Negen

Dag jongen van me,

Gisteren werd je negen. Je had je verjaardagspartijtje. Met drie kinderen ging je naar de film. Je vond het geweldig, en het was vertederend en sneu tegelijk om te zien hoe ongemakkelijk je je voelde onder al die aandacht. In het middelpunt kan je niet zo goed. Maar genieten kan je wel.

Vrijdag vierden we je verjaardag, met de hele familie, en joh, wat kreeg je veel kadootjes. Je was er helemaal stil van. 'Het allercoolste kado van mijn leven', verklaarde je met een diepe zucht toen je de racebaan van OmaBam uitpakte. Toen zette je hem naast alle andere Allercoolste Kado's Van Je leven, op de grote tafel, en staarde ernaar. En dat doe je nu nog steeds; jou kennende blijft de helft van wat je hebt gekregen nog wel een paar weken gewoon in de doos. Het is genoeg om ervoor te zitten, ernaar te staren en te dromen hoe je ermee gaat spelen, als het ooit wordt uitgepakt. En dat moment stel je dan zo lang mogelijk uit, om er vervolgens alweer, helemaal opnieuw, van te genieten.


Juist omdat je zo dankbaar bent, voor werkelijk de kleinste dingen in het leven, is het zo leuk om je dingen te geven. En ik doe niet anders dan geven, want  ik ben jouw moeder en jij bent mijn zoon en zo liggen die dingen nu eenmaal. Ik geef je alles wat je nodig hebt, alles wat je wilt, en allerlei dingen waar je helemaal niet op zit te wachten.

Liefde. Nintendo DS spelletjes. Boerenkoolstamppot. Om maar eens wat te noemen.


En jij neemt, maar geeft zoveel terug. Oh kind, je hebt geen idee. Je bent zo slim. Je hebt zoveel in je. Als ik je zie, glimlacht mijn hart.

Je twijfelt zo vaak aan jezelf. Je doet heel erg je best om je plek te vinden in de wereld. Soms lukt dat, soms nog niet. Soms is alles veel te groot, veel te gecompliceerd en veel te ongemakkelijk en zoek je je toevlucht thuis. Bij ons. Waar de dingen overzichtelijk zijn en je je plaats niet hoeft te veroveren, omdat dit is waar je hoort.
Altijd.
Onvoorwaardelijk.

Weet je schat, er zijn niet veel dingen die ik zeker weet in het leven. Maar ik weet, ik voel met iedere vezel in mijn lijf, dat je dat jij de wereld een groot plezier gaat doen.
Ik weet niet waar.
Ik weet niet hoe.
Misschien is het door één grootse uitvinding. Misschien is het door duizend kleine daden. Maar tegen die tijd hoop ik dat ik je de twee dingen heb meegegeven die je het hardst nodig hebt en die je nooit meer zult verliezen:

Wortels, en vleugels.

Gefeliciteerd met je negende verjaardag,

Mama