zaterdag, mei 30, 2009

Roland Garros 2009

De wekker ging om half vijf, maar echt geslapen had ik niet. De nacht voor ik moet reizen ben ik altijd zo bang dat ik me verslaap, dat ik wel tien keer wakker word. Ik was een beetje brak dus, maar dat gaf niet. Want toen ik het stationsplein op liep kwam de zon op en verlichtte de huizen aan de Prins Hendrikkade, terwijl de Nicolaaskerk donker afstak tegen de hemel. En dan is je dag gewoon meteen al goed.






Het station baadde in het ochtendlicht. Wat zijn stations toch mooi. De structuur heeft altijd zoiets... nostalgisch.







Om vijf voor half zeven kwam ie, de Thalys.





Ik had nog nooit in een TGV gezeten, en ik kan je zeggen, eerste klas reizen met de Thalys is echt helemaal niks vervelend, of zo. Grote comfortable stoelen. Genoeg ruimte voor je benen. Er ligt een krantje op je te wachten. En net als je denkt dat het echt niet beter wordt,




... kom er een mevrouw die je een ontbijt brengt! Met een chocoladebroodje en sinaasappelsap! En koffie en die ze steeds kwam bijvullen!


Die mevrouw was meteen mijn nieuwe beste vriendin.




Vier uur later zoefde ik Gare du Nord binnen. Hallo, Parijs.





Goed je weer te zien.




Ik pakte een taxi naar Roland Garos, vond de prive ingang waardoor ik de rij zomaar kon omzeilen, en daar was ik dan ineens:




WAAAAAAAAAH! Het is toch niet te geloven! Ik moest meteen eerst even naar huis bellen en mijn vriendinnen sms-en.



Dit was de lounge waarin we de hele dag mochten doorbrengen, wanneer we dat wilden. Recht tegenover het Courte Phillippe Chartrier, midden in het meest historische deel van het complex.





Iemand gaf me champagne. Het was hard werken - als je champagne drinken werken noemt.
Wat op zich zou kunnen. Want ik ben er toevallig echt heel erg goed in, ook.


Toen gingen we naar de eerste wedstrijd - de Women's Single 1/16th Final.



Dit blauwe meisje....





...speelde tegen dit Franse meisje.





Het blauwe meisje verloor. Jammerlijk. Ze werd er boos van. Ze moest huilen en sloeg haar racket zo hard tegen de grond dat het brak.




Het kind was nog maar zestien. Zestien! En dan verlies je, op Roland Garros. Ik had met haar te doen. Ik vroeg me af of haar moeder er ook was, zodat die thee voor haar kon zetten.



De tv was er in ieder geval wel.





En een heleboel mensen met hele grote lenzen op hun Canons. Die nemen vast hele mooie foto's.





Na de wedstrijd gingen we lunchen in de lounge.






Het menu was vantevoren vastgesteld, en dus...




...kreeg ik foie gras op mijn bord.



Eigenlijk ben ik daar tegen, tegen ganzenlever.

Best wel heel erg.

Maar ja, ik was daar met mijn baas en een legertje klanten, en ik had het ook niet verzonnen. Ik zou het nooit kopen, maar ik had het ook niet gekocht, dus het leed was al geleden, in die zin.

Niks meer aan te doen.




Het is best handig als je je eigen morele bezwaren zo makkelijk kunt wegredeneren.


Want het was best lekker. Hehe.




Gelukkig was het toetje wel moreel verantwoord.





Dieettechnisch niet, maar moreel wel.






Na de lunch was er tijd om door Roland Garros te wandelen.




Er waren heel veel mensen. Hele mooie mensen, ook.





Er waren stands met sponsors en winkels met sportartikelen.



Er waren veel souvenirkraampjes. Die vroegen een euro of vijfendertig voor een shirtje en een euro of acht, negen voor een tennisbal. En zeventig euro voor een paraplu.

Ik vond dat belachelijk, maar toch liepen er hordes mensen rond met uitpuilende tassen aan hun armen.


Het publiek dat naar Roland Garros komt hoeft zich geloof ik niet zo heel druk te maken om zeventig euro.






Toen was het tijd voor de volgende wedstrijd. De eerste Mens Single 1/16th Final. Dit is Fernando Gonzalez. Hij komt uit Chili.





Dit is Josselin Ouanna. Hij is Frans.




En heel flexibel.




Jee, dat doet vast zeer.




Dit is het scorebord.




Dat was speciaal voor nitwits zoals ik, die helemaal geen verstand van tennis hebben.




Ondertussen was het stralend weer, en in de court minstens dertig graden.





Een meneer met een hele grote tuinslang kwam de baan nathouden.




Na Gonzalez-Ouanna begon dan eindelijk De Match Van De Dag: Lleyton Hewitt tegen Rafael Nadal.

Dit is Lleyton Hewitt.




Hij doet hier weliswaar wel alsof ie aandachtig tennist, maar eigenlijk kon hij zijn ogen niet van me afhouden.


Of misschien had ik die champagne in de lounge niet moeten drinken.



Dat kan ook.







Dit is Rafael.


Haaaaaaai Rafael... Jij, jij, jij.... fijn exemplaar van een man, jij.




Ik vind jouw shirtje mooi.




En ik vind de rest van jou ook mooi. Je haalt het *bíjna* bij P.





Die kan weliswaar niet tennissen, maar hij brengt vandaag wel mijn auto naar de garage.





Verschil moet er zijn, he.

donderdag, mei 28, 2009

Morgen

moet ik heeeeeel vroeg op. Om een uur of half vijf, of zo. Want ik moet mijn slaperige achterste naar Amsterdam Centraal Station slepen, zodat ik om even voor half zeven in de Thalys zit naar Parijs.







Ik ga, voor werk, naar Roland Garros!







Om elf uur zit ik op de hoofdtribune, center court, voor de 1/16e men's single finale. En ik ga heeeeeeeel veel foto's maken. Dan moet ik lunchen. Om half acht 's avonds stap ik weer in de hogesnelheidstrein, en dan ben ik zo rond middernacht weer thuis.



Hoe volslagen overdekop totaal decadent doch ongelofelijk cool is dat?
Ja, dat vond ik dus ook :-).



Tot zaterdag!









Tomorrow I have to get up really early. Like, at 4.45. I have to get my barely awake butt to Amsterdam Central Station to take a high speed train to Paris. For work purposes, I'll be attending Roland Garros!

Around 11, I will be sitting in the center court watching the 1.16th mens single finals. Taking LOTS of pictures. Then they'll make me have lunch. Around 7.30 I'll be taking that same 300km/hour train home. I'll arrive in Amsterdam somewhere around midnight.

How totally incredibly unbelievably decadent yet totally cool is that? Yeah, I thought so too.


See ya saturday :-)

Nog een beestje in het riet

-
-


Een libelle. Net het uit het - waar komen libelles eigenlijk uit? Het water? Eieren? Hoe dan ook, net uitgekomen, nog helemaal ' ontkreukelend' zat hij z'n vleugels te drogen in de zon.






Mooi he (klik op de foto's voor groter - is de moeite waard). En oh, ik wou dat ik een echte macro-lens had voor dit soort dingen! Die komt op mijn verlanglijstje.






Another beastie in the grass next to the water. A dragonfly. Just out of the - really, what do dragonflies come out of? Eggs? the water?




Anyway. Barely born, still unfolding itself, it was drying it's wings in the sun.






Isn't it gorgeous? And oh, how I wish I had a real macro lens for this type of thing. That's going on my wish list.



dinsdag, mei 26, 2009

Two guys and a pink frisbee

Ik word gewoon helemaal blij van de energie die van deze foto's afstraalt.
I just love the energy radiating off of these pictures.




-

Ik vind het sowieso leuk om te kijken naar de kinderen als ze spelen.
I just love watching our kids play, period.

-

-

Of, nog beter, naar P, die speelt met de kinderen.
Or even better, at P playing with the kids.





Die zonnebril, daar kijk ik gewoon overheen.
The sunglasses - I just ignore those.

-




Ik noem het altijd zijn Sylvester Stallone bril. Hij zelf vind hem ' vintage'. Hij is ervan overtuigd dat dit model heel snel weer in de mode komt, en hij in feite dus zijn tijd vooruit is.
I always call these his Sylvester Stallone glasses. He, on the other hand, considers them ' vintage' and is convinced that this model will be back very soon, and therefore, he is in fact ahead of his time.






We zullen zien. We shall see.
-




In de tussentijd richt ik mijn blik wel op zijn kuitspieren, ok?
In the mean time, I'll just focus on those leg muscles, ok?

-



-
-
Ok.

maandag, mei 25, 2009

Quick and easy pasta dish

Pasta met pesto doet het altijd goed. Als bijgerecht bij een bbq. Als maaltijd met een beetje parmesaanse kaas. Koud, de volgende dag, als salade, met een beetje balsamico azijn erover. Dit recept maakt een hele grote schaal vol, die ik dan aan het begin van de week in de koelkast zet. Om kommen van op te warmen voor avondeten, lunch of hongerige mensen die langskomen. Om in een schaaltje te scheppen voor een snelle picknick, met wat fruit en een pak druivensap.

Komt ie:


Maak een pond sperziebonen schoon, snij ze in gelijke stukken, kook ze tot ze beetgaar zijn en giet ze af.





Kook een pak fussili al dente en spoel die af met koud water.

-



Maak in de tussentijd twee zoete uien en twee rode paprika's schoon en snijdt ze in grove stukken.



Oh, ik heb zoooooooon hekel aan uien snijden. De combinatie van uien snijden en goedkope mascara zorgen ervoor dat ik eruit zie als een pandabeer.



Misschien moet ik duurdere mascara kopen.




Of voorgesneden uien.




Bak twee bakjes (250 gram) baconreepjes in een anti aanbak pan, zonder vet toe te voegen.

-




Kieper de uien en paprika erbij en bak de boel tot de paprika zacht is en de uien glazig. Het enig wat je verder nog nodig hebt, is een potje pesto.


Al het voorgaande doet er in feite niet toe. Laten we wel wezen, met pesto maak je kiezelstenen nog lekker.






Schep tenslotte de pasta, de groenten, de bacon en de inhoud van een potje pesto door elkaar. Ik gebruik een heel potje, maar dit recept maakt dan ook een belachelijke hoeveelheid eten. Genoeg voor zeven mensen. Of genoeg voor vijf mensen en left overs voor lunch, de volgende dag.






Of genoeg voor Frankie.






Pasta and pesto always make a good meal. As a side dish with a bbq. Hot, with some parmesan sprinkled on top. Cold, the next day, as a salad wioth a bit of balsamico vinegar sprinkled across. This recipe makes a ginormous bowl, which I prepare at the beginning of the week nad put in the fridge. To warm up for dinner, lunch or hungry people stopping by. To scoop in a container for a picnic, with some fruit and a jug of grape juice.



Here goes:


- Clean and cut up about a pound of green beans, and boil them in water until they's soft, but not mushy. Drain and set aside.
- Boil a pack of fussili al dente, drain, rinse with cold water and set aside.
- In the mean time, clean two sweet onions and two red bell peppers and cut them in large chunks. Oh, I *hate* cutting up onions. Cutting up onions combined with cheap mascara makes me look like a freakin' panda bear.

Maybe I should buy more expensive mascara.

Or pre-cut onions.


- Cook about half a pound of bacon chunks in a non stick skillet, without adding any grease. Toss in the onions and pepers, cook until the peppers are soft and the onions are a bit translucent.
- Mix the veggies and bacon with the fussili and the contents of a whole jar of pesto.

Yes, I use a whole jar, but then again, as I said this recipe makes a ridiculous amount of food. Easily enough for seven people. Or five people and left overs for lunch the next day. Or Frankie.