24 December

We gingen naar het strand. Dat hadden we eigenlijk gepland voor 2e kerstdag, maar de kinderen wilden nu al, en het leven is te kort om dingen uit te stellen :).

Het was rustig op Scheveningen. We speelden langs de vrijwel verlaten kustlijn. De kinderen zochten schelpen. We waren samen.

We bleven warm, we lachten, we praatten, we renden naar de golven als ze wegvloeiden en heel hard weer terug het strand op als ze achter ons aankwamen.

Aan het eind van het strand beklommen we de uitkijk toren op de pier, en toen namen we ze mee naar de speelhal. Zo'n oude, sinds de 70-er jaren niet meer veranderede arcade, waar je voor een paar cent de hele middag kunt spelen. We schoten op aliens en speelden Gold Rush. Met twee hele euro's verlies aan het eind, die de opwinding van de kinderen ('Mam, mam, kijk, we wonnen BIJNA een miljoen! Straks winnen we een miljoen!Dan koop ik een hele boekwinkel voor jou!') meer dan waard waren.

Toen gingen we weer terug naar het strand, aten ergens wat en wandelden we weer richting auto.

Thuis hesen we ons in onze pyjama's, dekten de tafel mooi, kookten een kerstdiner voor onszelf en kropen daarna op de bank voor de tv met grote bekers warme chocola.

Toen iedereen uiteindelijk allang in bed lag stond ik nog voor het raam. De hemel was bijna zwart. Er lag een dik pak sneeuw op straat. Het huis was donker, maar de lichtjes van de kerstboom al aan.

En ik staarde de donkere nacht in en voelde het wonder van kerstmis gloeien in mijn buik.

Vrolijk kerstfeest. Blijf samen.