Wat was het leuk, dit jaar ook weer. De regenachtige wolkenlucht veranderde net op tijd in een stralende zwarte sterrenhemel. Bij de buren was een vuurtje. Het dorp liep vol kinderen, echt honderden. Leentje en Rob gingen met ons mee. Frank wilde met zijn vrienden, maar bleef uiteindelijk met vrienden en al nooit ver uit onze buurt. Buiten stonden mensen een glaasje gluhwein wijn te drinken. De straten waren versierd met pompoenen en lampjes en ons stadje zou ons stadje niet zijn als ze er niet iets bijzonders aan toe hadden gevoegd - een echte Sint Maarten in de deur van de verlichte Lutherse kerk, die kleine zijden zakjes met gouden chocolademunten uitdeelde aan alle kinderen die voorbij kwamen. Met een heuse ridderhelm en een rode mantel (want rode mantels zijn geloof ik al een jaar of vijfhonderd helemaal in bij Sinten).
We zongen ons schor en liepen ons moe en kwam met drie grote, echt helemaal volle tassen met snoep thuis.
Koud.
Rillerig.
Maar wel met dat eerste kleine feestdagen-vlammetje helemaal aangewakkerd.
Saint Martin's Day 2009. Gosh, it was so much fun. Again. The thick rain clouds transformed into a black velvet starry sky, just in time. The neighbors had a fire going. The town was loaded with kids, hundreds of them. M and r went with P and M. F wanted to go with his friends, but conveniently ended up right near us all the time, friends and all. People were standing in the streets handing out candy and drinking mulled wine. Our little town wouldn't be our little town if they hadn't made a whole spectacle out of the holiday - with a real Saint Martin in the doors of the Lutehran church in our main street, handing out little organza bags filled with chocolate coins to kids passing by. Wearing an actual helmet and red cape. Because red capes seem to be the in thing with the Saint crowd, for the past 500 years or so.
We sang until our voices were sore and walked until we were tired. We got home with three big huge bags full of candy.
Cold. And shiver-y. But with that first little holiday-flame brightly lit in our hearts.
9 reacties:
Ziet er weer heel sfeervol en leuk uit. Wij kennen dat hier eigenlijk helemaal niet ....
Zooooooo jammer dat het hier elk jaar minder wordt .
Toen we hier 20 jaar geleden kwamen wonen wemelde het van de kindjes , maar ja , die zijn inmiddels ook allemaal 20 jaar ouder , ha ha ha !
Blijf het een leuke traditie vinden , heb alleen nooit begrepen waarom het niet in het hele land gevierd wordt ..!!
Je hebt weer mooie plaatjes gemaakt, wat een prachtige entree op die ene foto , woont daar de burgemeester ???
natuurlijk doen jullie dat weer helemaal goed! hier werden deuren soms niet opengedaan, zelfs als je de mensen zag zitten #fail ; )
maar we hebben het ook super gehad!
Wat wonen jullie toch in een super dorp! Echt zo gezellig en leuk.
Genoten van de foto's. Thanks!
x
Wat ziet het er weer sfeervol uit.
Hier was het ook erg gezellig,toch al met al zo'n 40 kinderen.
XSuus
Wat leuk zeg voor die kinders! Hier gebeurt dat dus helemaal niet!
Wat maken jullie er een werk van.
Zoooo gezellig.
Groetjes Tiny Tuip
Jullie wonen echt in een dorp uit een kinderboek. Wat een groot geluk!
Hier in ons dorpje (tussen Zoetermeer en Leiden) wordt niet aan Sint Maarten gedaan. En in het Westland, waar ik opgegroeid ben, ook niet.. Jammer!
Eten ze het snoep echt allemaal op? Of gaat de helft na een paar maanden, oud geworden, de prullenbak in?
Wat een enorme mooie voordeur zit daartussen!
Een reactie plaatsen