Kermis in Volendam

Ze kermissen wat af, die kinderen. Dat heb je nou eenmaal als je woont in het midden van een sliert dorpjes in de weilanden waarlangs de kermis zich de hele zomer verplaatst. De kermis in Volendam is de laatste van het seizoen, en ook de grootse van de regio. Je komt er iedereen tegen, uit de hele omgeving, en het ruikt er naar suikerspinnen, oliebollen en zonlicht.

Wij waren er ook, dit weekend. Zonder Frank. Die had een feestje bij een meisje uit zijn klas. Dat soort dingen beginnen nu af en toe voor te komen - dat we wat leuks gaan doen, maar dat hij andere plannen heeft. Hij wordt groot. Ik weet het wel.

Ik weet het, ik weet het.

Maar oh, wat miste ik hem.

Hoe dan ook. Kermis dus. OmaBam woont in Volendam, en zij trakteert altijd op een rondje kermis. Eerst mochten ze, zoals ieder jaar, de centjes tellen die Oma het hele jaar had gespaard in haar oude, versleten cacaotrommeltje. Waar nauwelijks nog verf zit. Waar vroeger, toen ik klein was, ook de centjes al in zaten.

Het waren er een HELEBOEL. En toen we die allemaal in Oma's portemonnee hadden gedaan...

-

... was het tijd om te zwieren!

-

There are a whole lotta rides in my kids lives. I guess it comes with living in the midst of a bunch of small towns scattered through the fields - in winter, the place gets dark and freezes up and you gotta wait out the dark days, but in summer, the fair makes up for that as it travels through each little village for endless, carefree entertaintment. the fair in Volendam is the biggest one in the reagion, and the last one of the season. You meet everyone you know there, from everywehre in the wide surroundings, and it smells donuts, cotton candy and sunlight.

We were there too, this weekend. Without Frankie. He had a birthday party at a friend's house. This sort of thing is starting to happen, gradually - us making plans, and him having other ones. He' s growing up. I know.

I know, I know.

But oh, how I missed him.

Anyway. The fair. Oma lives in Volendam, and she always treats us to a day at the fair. First, like every single year, they got to count all the coins Oma saved in her little old cocoa tin. The one that barely has any paint left on it. The one where she kept her fair-money when I was little, too.

There were a lot of coins :-)

And after they tossed them all into oma's purse, it was time to ROLL.