Leentje

Ik zag haar lopen, vanavond, op het gras naast het water. Ze danste, op muziek die alleen zij kon horen, zomaar in haar eentje. Ik nam een paar foto's, maar toen zag ze me. ' Mammie!' riep ze, en ze rende naar me toe. En mijn hart maakte een sprongetje toen ik haar op me af zag vliegen, mijn kleine spring-in-het-veld, het laatste restje zonlicht gevangen in haar haren.

Ze wordt zo groot, maar ze is nog maar vijf. Als ik haar zo zie gaan, zo zorgeloos, onbevangen en vrij, dan wil ik haar het liefst naar me toe trekken - vlug, in mijn armen, voor ze opgroeit, voor ze te ver bij me weg is.

De wereld is een grote plaats voor een klein meisje. Ze is fragiel en kwetsbaar, en ze is nog zo klein, dus haar weg is nog zo lang.

Aan de andere kant weet ik dat ze zich redt, waar het leven haar ook zal brengen. Ze is stoer, sterk en intelligent. Ze gelooft in zichzelf. Ze neemt niet de weg van de minste weerstand. Ze kiest haar eigen pad. Ze volgt haar dromen niet, maar jaagt erop - of ze nou een halve meter of de halve wereld hiervandaan zijn.

Als ze eens wist hoe trots ik op haar was.

Ooit zal ze zich dat realiseren.

-

Ooit.

-

Als ze haar eigen dochter ziet rennen, een kleine spring-in-het-veld, het laatste restje zonlicht gevangen in haar haren.

-

-

-

I saw her walking this evening, on the grass next to the water. She was dancing, to music only she could hear, all by myself. I snapped a few pictures, but she she saw me. ' Mommy!' she yelled, and she ran towards me. My beautiful daughter, her hair catching the last few rays of sun.

She's getting so big, but she's only five. When I see her walking like this, so careless and un-inhabited and free, it makes me want to pull her into my arms - quikcly, before she grows up, before she runs too far away from me. The world is a big place for a little girl. She's so fragile and vulnerable, and so little, with such a long road ahead of her.

On the other hand, I know she'll be fine, where ever she goes. She is tough and strong and smart. She believes in herself. She will never, ever choose the path of least resistance. She will not just follow her dreams, but catch them - whether they are two miles or half a world away from home.


If only she knew how proud I am of her.

Some day she will realize that.

-

Some day.

-

When she watches her own daughter run towards her, her hair catching the last few rays of sun.