Kostgangertje

Weet je nog, de mama eend in de sloot?

Haar kindjes zijn inmiddels groot, maar ze is nog niet vergeten dat die knappe gast met dat baardje degene was met maisbrood. En dus loopt ze als een puppy achter hem aan. Te schattig voor woorden.

Zodra ze hem bij het water ziet komt ze aangesneld, springt de sloot uit en volgt hem de tuin in. Soms komt ze gewoon aangevlogen, landt op de schutting en kijkt verwachtingsvol door het keukenraam, tot we naar buiten komen met De Goederen. Die eet ze ondertussen uit onze hand, zelfs bij de kinderen.

Fruit of groente kunnen we niet aan haar slijten.
Boterhammetjes wel. Ze is geloof ik meer een koolhydraten-type.

Zo houdt ze natuurlijk die rondingen in stand.

Ik herken dat helemaal, op zich.

Behalve dat waggelen.

Dat zou vreemd staan.

Remember the mama-duck, in the stream next to our house? Her babies have all grown up now, but she still remembers the handsome dude with the corn bread. And so, she follows him around like a little puppydog. It's the cutest thing.

Whenever he's near the water, she spots him, hops on the grass and follows him home. Sometimes she just flies over, lands on the fence and stares through the kitchen window until he comes out with The Goods. Whihc she eats out of our hands now, even from the kids.

We've tried giving her fruit or veggies, but she doesn't like those. She just wants her slice of bread. She's more of a carb kinda girl. It's how she keeps those curves going.


I recognize that, completely.

Except for the waddling.

That would be weird.

PS I added a poll thingie to the sidebar. Just because I could. Please vote. It would make me smile. Because. I'm way too easily entertained.