Vienna!

Ik ben er weer. En oh, wat is Wenen prachtig. Adembenemend. Ik ben in best veel steden geweest, maar ik denk echt dat ik nog nooit zoiets moois heb gezien als Wenen.

Ik vloog zondagochtend om half elf. Om half negen zetten P en de kinderen me af op het vliegveld. Ik landde om half een, in een met een laagje sneeuw bedekt Wenen. Met de metro naar het Hilton was nog maar een kwartiertje. Inchecken, uitpakken, veertien rondjes door de kamer dansen wantjeetjemoetjenoukijkenhoemooihethieris, en toen was ik vrij.


Ik ben de stad in geslenterd en verdwaald. Want ik doe niets, niets liever dan zo nu en dan in mijn eentje verdwalen ergens in een grote stad.

Ik mis P en de kinderen altijd vreselijk, als ik weg ben, Maar tegelijkertijd doe ik, als het dan toch moetn, niets liever dan helemaal in mijn eentje wandelen door een onbekende grote stad. Dat gevoel van vrijheid, van ontdekking. Overal verbazing, overal dingen te zien. En echt, iedere keer als ik ergens de hoek om liep viel mijn mond open.

Wat is Wenen mooi.


's Avonds ging ik uit eten met wat collega's, en om elf uur lag ik in bed. De wekker stond vroeg, want maandagochtend begon de conferentie waarvoor ik daar was. Ik kan er niet teveel over zeggen, want werk is werk, he. Maar het was leuk. Veel geleerd. Om zes uur was ik klaar. Om zeven uur begon het gala. Ik vloekte op mijn hold-up kousen, twijfelde over mijn jurk, wankelde op mijn naaldhakken en maakte onevenredig veel werk van mijn haar - ik ben nou eenmaal niet zo'n gala tiep, geloof ik. Ik ben meer een flanellen-pyama-en-kat-op-mijn-schoot soort van tiep.

Maar toen nam ik de lift naar beneden, liep de balzaal (ja echt! een balzaal!) binnen, kreeg een glas champagne in mijn handen gedrukt en voelde me een ineens beetje Assepoester.

Ik maakte het niet laat, lag om een uur of twaalf weer in mijn bed. Want, zere voeten. De volgende ochtend was er weer werk aan de winkel, maar 's middags was ik vrij. De conferentie was afgelopen om een uur of een, en mijn vliegtuig ging pas o acht uur 's avonds. Ik had plannen voor de middag: ik had mezelf getrakteerd op een rondleiding door de Spaanse Rijschool.


Oh, die paarden. Ik mocht geen foto's nemen van de Lippizaners, maar ze waren nog mooier dan ik me had voorgestled. Prachtige, majestueuze witte paarden met lange manen en grote bruine ogen. Ik verwachtte stiekem ieder moment dat er vleugels uit hun rug zouden groeien en ze weg zouden vliegen.


Het gebouw was net zo mooi als de rest van de stad. Late barok, uit de zestiende en zeventiende eeuw, neergezet door Leopold de Zesde. Een uur lang werd uitgelegd met hoeveel geduld en liefde de paarden worden getraind, hoe zorgvuldig het het selectieproces is en hoe de dieren worden verzorgd. De paarden worden geboren in een kuddde ergens in de bergen. Daar moeten ze vier jaar vrij rondlopen, terwijl ze worden geobserveerd. Daarna worden er een paar geselecteerd die naar de rijschool mogen, vervolgens duurt het nog acht jaar voordat een paard klaar is om op te treden. Dat duurt zo lang omdat nooit dwang wordt gebruikt, alleen maar beloning en geduld. Een paard wordt zijn hele leven getraind en bereden door slechts 1 ruiter. De zadels worden op maat gemaakt, van hertenleer. De ruiters dragen geen stijgbeugels, omdat die de paarden zouden kunnen bezeren - alles gaat om balans en harmonie (<--- echt even kijken dat filmpje, vooral de tweede minuut).

Na de rondleiding ging ik nog even de stad in, tot het tijd was om mijn bagage op de halen in het Hilton en de trein de nemen naar het vliegveld. Ik landde om tien uur, en daar stonden P en mijn drie me op te wachten.

Witte bekkies van de slaap. Kleine armpjes om mijn nek.

P reed ons naar huis. Alle vier vielen we nog voor we de A4 op draaiden in slaap. Thuis zat de kat op ons te wachten, naast de keukendeur, in de sneeuw. We legden de kinderen in bed en schonken een glas wijn in.

Ik was blij.



De foto's!

--------------------The view from my room

I stole him. Sorry, people of the Hilton. Please feel free to charge him on my credit card if you want.

------------------------- The Donau

--------------------- Chocolate stores on literally every street corner

-------------------- The Dom, Vienna's main cathedral

--------------------- Munks on their way to mass

----------------------- Ready to roll

------------------------- The riding arena

------------------------The saddle room

-----------------------------Isn't this the prettiest city ever?