Stad

We gingen gisteren de stad in, met de kinderen. Daar was het koud en grijs en HEEL druk. Rijen in de speelgoedwinkels, rijen in de warenhuizen, overal mensen. Alsof de feestdagen helemaal niet net achter de rug zijn.

We gingen (vanaf Amsterdam-Noord) met de bus, en daarna met de tram. Dat vonden de kinderen echt een Enorm Avontuur.

Provinciaaltjes.

Deze kwam ik tegen in een winkel.

'k Had bijna gevraagd of ie te koop was.


We namen ze mee uit lunchen. Drie is helemaal zo veel niet, maar als ik de kinderen en P voor me zo'n restaurant binnen duw en vervolgens vier dienbladen nodig heb voor onze broodjes en en ergens een vrije stoel moet lenen, heb ik bijna het gevoel dat we een soort van stam zijn, in plaats van een gezin.

Daarna winkelden we weer verder. Ik heb nieuwe crocs gekocht. Ben helemaal blij, op mijn Mary Janes, vooral nu, onder mijn blauwe fleece bloemetjespyama.




Sorry mensen.




Ik ben nou eenmaal niet hipper geboren.












Toen belandden we in de Slegte. Ik hield mezelf bezig in het kinderboeken antiquariaat en werd ter plekke verliefd. Moet je nou toch kijken:




Zijn die illustraties nou niet prachtig? Een tekenstijl die ik vaag herkende uit mijn jeugd, toen dit soort boekn al gedateerd waren maar wel nog in de bibliotheek stonden. Boeken met tekeningen van meisjes in jurkjes met linten in hun haar, vol verhalen over tijden waarin het leven simpeler was.
Of leek.
Schijn bedriegt, dat realiseer ik me wel. Maar toch.

Ik had Jantientje bijna meegenomen. Als is het maar omdat ik me natuurlijk onmiddelijk begon af te vragen wat een kind van vier in haar eentje doet op een boot - waar zijn haar ouders, en nog erger, waarom is er geen reling? Een traphek? Straks dondert ze in het water! Straks loopt het helemaal niet goed af met Jantientje!



Deze vond ik ook zo mooi:




Een prachtige voorkant van een boek waarin de zusjes, voor zover ik het in een paar bladzijden kon beoordelen, vooral worden neergezet als lief, dienstbaar en vlijtig. Maar er waren vasts hele donkere geheimen, op de Berkenhoeve - anders liepen ze daar niet zo, eentje met een bos distels op haar schouder, het arme wicht, en die ander rondsjouwend met iets dat lijkt op een deurpaneel, en dan met zo'n blik van onderlinge verstandhouding.
Die meiden hebben iets op hun kerfstok. Ik wil niets insinueren hoor, maar misschien moet iemand eens gaan graven in de tuin van die Berkenhoeve-tent.


Talloze oude kinderboeken speelden zich af op boten, en gingen over verre reizen - cultuurhistorisch bepaalde beelden van wat beschouwd werd als wenselijk gedrag, en dan doorspekt met vooroordelen en politiek incorrect taalgebruik dat, in de context van de huidige normen en waarden, gewoon echt niet (meer) kan.











Maar toch. Ik had het liefst de hele plank zo in laten pakken. De plaatjes, de sfeer die wordt geschetst, het taalgebruik, maar ook het eenvoudige geluk - ik had me er zo avonden in kunnen verliezen.

Maar we hielden ons in, en liepen met maar drie boeken naar buiten.

Daar was het inmiddels donker aan het worden.








We hebben een patatje met ze gehaald en ja, ze mochten Weer! in! De! Bus!
Helemaal vooraan zaten ze, dat was bijna net zo cool als de tram op de heenweg, en ze vroegen met wie er nou precies op Stop had gedrukt en waar die rubberen lussen voor waren en ze zetten grote ogen op toen ik ze vertelde dat het af en toe zo druk is in de bus dat er passagiers moeten staan.




STAAN in de bus! Hoe! Cool! Is! Dat!
De mensen om ons heen glimlachten.





Ik hou ze nog maar een tijdje provinciaal. Zo lang het nog kan.











We took the kids to Amsterdam yesterday. It was cold there and gray and very crowded. lines in the toy stores, lines in the department stores, people everywhere. As if there weren't any holidays just a week ago.

We parked the car in the suburbs and tookd the bus and the tram into the town center. The kids thought that this in itself was an Enormous Adventure.


Little peasants.

We took them out for lunch. Now, we usually eat all our meals at home, so again, this was an Enormous Adventure. And even though three isn't all that much, when I push the kids and P into a restaurant and end up needing four trays for our sandwiches and have to borrow a chair from another table to seat everyone, it feels like we're a tribe instead of a family.


After lunch, we went shopping. I bought new crocs. OOooooh, I am so living my new Mary janes', especially when they go with my bkue fleece flower jammies.

Sorry people.


I just wasn't born any hipper.


We, of course, ended up in a book store. The kids were so impressed with it's size. And oh, I love that they are picking up our book store habit.
I spent some time in the second hand childrens' literature section and I fell in love. Just look at these books. Aren't they just stunning? The drawing style is one I vagule remember from my childhood - when books like these were already dated, but still around. Little girls in dresses with ribbons in their hair, stories about time when life was so much simpler. Or seemed that way, at least.

I almost picked up that one called 'Jantientje' (little Janet). Even if it was just because I was wondering what the heck that kid was doing alone on a boat. Where are her parents? Isn't any one watching her? There is no freakin' fence! That child is gonna fall in any minute and then things will NOT end up good for little Janet.

I also loved the one called 'the Sisters of Birchwood'. A beautiful cover of a book where the sisters, as far as I could tell by reading a few pages, were mainly portrayed as lovely, sweet, meek, serving, and hard working.
But I bet there were dark secrets in Birchwood. I mean, look at that one sister carrying a pile of thistles on her shoulder, while the other one is walking around with what seems to be old door panels, and then that understanding glance between them... I bet these two weren't as sweet as they appeared to be. I don't want to insinuate anything here, but maybe someone oughtta start digging in the back yard of that Birchwood joint.

Anyway. Countless old books seemed to take place on boats and talk about far journeys - cultural-historic imaged of what was deemed ' cool' at the time, embellished with racial slurs and stereotypes that are completely inappropriate in the context of today's society.

But still. I would ahve loved to just pack up the whole section. The images, the atmosphere, the language, and also the simple happiness shining through - I could have gotten lost in these for many long winter evenings.

But. We behaved, and walked out with only 3 books.

It was already dark by then, and we went and got dinner. Then we had to get home, so that meant we got! To! Ride! The! Bus! Again! And they got to sit in the front seat as well, which made it even more awesomer. They asked questions about how to work the stop sign and what the rubber bands hanging from the ceiling were for, and they were amazed when P explained to them that sometimes, when the bus is really crowded, passengers have to stand.

STANDING in a bus! How cool is THAT!
The people around us smiled.


I think I'll just keep them peasant-ish for a little while longer.

While I still can.