Onze nieuwe tuin

Al dat zandgedoe heeft wel resultaat gehad. De tuin is klaar!

Hij is niet overdreven groot, onze tuin. Ook niet zo gecompliceerd - gras, grind, een tegelpad.



Natuurlijk is het nog niet 'af'. Is een tuin ooit helemaal af? De beplanting moet nog groeien, het verse gras is dun als babyhaar.
Maar er hangen kaarjes. Er staat een picknicktafel waaraan we eten met de kinderen en waar we met de buurvrienden lange avonden praten over het leven.



Het is alles wat we nodig hebben. Ik ben er zo blij mee - het voelt niet eens meer als buiten, maar gewoon als een verlenging van de huiskamer.





Op dit moment groeien er hortensia's, varens, margrieten, flox, vlijtige liesjes, duizenschoon, lobelia's, geramiums, funchsia's, passiebloem, hedera, lavendel, tomaten en aardbeien.




En kinderen.

Die groeien er ook.





That whole sand mess sure was worthwhile. Our back yard is done!

Granted, it's not really big. Or complicated. Grass, gravel, a path to get our bikes out easily. That's pretty much it.



Of course it's not really 'finished'. Is a garden ever finished? The plants haven't grown in yet. The grass is still thin as baby hair.




But there is a picnic table, where we have dinner with the kids and spend long evenings talking about life with the neighborfriends. There are candles.




It's all we need. It makes me so happy. It doesn't even feel like 'outside'. Much more like an extension of our living room.



Right now, we're growing hydrangea's, ferns, ivy, daisies, lavender, impatience, geraniums, lobelia's, little while thingies that I don't know the english word for, phlox, tomatoes and strawberries.



And kids.
We're definitely growing kids, there.