Een Robin voor Robin

Dude had niet zo'n goede week.
Dude wasn't having a particularly good week.



Wel een goed t-shirt :-) , maar niet zo'n goede week.
A good t-shirt alright, but not a very good week.

Het begint altijd met een soort landerigheid die niet past bij een jongetje van zeven.
It always starts with a specific type of ...lethargic-ness (is that a word?) that doesn't 'fit' a 7 year old boy.



Beetje hangen. Niks willen.
Just lying aorund all day. Not wanting anything.


Robin, wil je wat drinken lieffie? Neemamahoeftniet.
Hee jochie, zullen we een spelletje doen? Neemamageenzin.
Schat, wil je een boterham? Neemammiegeentrek. Inhelemaalniks.
Robbie, do you want a drink baby? NomomI'mok.
Hey kid, wanna play a game? Nomommydontfeellikeit.
Honey, would you like me to make you a sandwich? Nomomnothungry.



Het eindigt in een vrijwel continue hoestbui van drie dagen, waarin zowel hij als ik nauwelijks slaap krijgt en hij uiteindlijk zo schor is dat ie nauwelijks meer kan praten.
Het is niet bedoel als klagen hoor, dit - langzaam maar zeker wint hij het van zijn astma. De hoeveelheid medicijnen die hij gebruikt is veel en veel minder dan vroeger en de echt gevaarlijke aanvallen lijken tot het verleden te behoren [klopt gat in houten bureau]. Als je me dat een paar jaar geleden had verteld, had ik je niet geloofd. Het gaat helemaal goedkomen, met hem.
It ends in almost continuous coughing for about 3 days, where both he and I hardly sleep, and where his voice is so hoarse he can't even speak anymore.
Don't get me wrong, I'm not complaining. He is slowly growing out of his asthma. The amount of meds he's on has decimated, and the really dangerous episodes seem to be a thing of the past (fiercely knocks on wood). I never thought it's go so well, a few years ago. He's gonna be just fine.


Maar het blijft een rotweek, en des te leuker is het dan als je zomaar een kadootje krijgt, met de post.
But it still was a nasty week for him, and therefore this little care pack could not have come at a better time.

Van Suus. En Max. Die we helemaal niet kennen, in het echt, maar die hier helemaal niet zo ver gvandaan blijkt te wonen. Echte verzamelaarsobjecten, helemaal uit 1975 ('Dat is wel 33 jaar geleden hoor mam! Drie! En! Dertig! Jaar! Geleden! Hoor je dat mam!').
From Suus. And Max. Who we do not even know, irl. True collectors items, these are, from 1975 ('that's 33 years ago mom! Thirthy! Three! Years! Ago! Did you hear that mom!')

Het kind was dolgelukkig. Met de comics, de prachtige kaart van Max, en met het absolute hoogtepunt, daar, naast Batman:
Mail makes him happy. Everything about this was spot on: the comics, the card from Max. But this, this was the absolute highlight:



Een Robin!!
A Robin!!


Suus, je bent een lieve, lieve schat.

{{{{{DANK JE WEL}}}}}}