woensdag, maart 19, 2008

Daffodils

Van mijn vriendinnen kreeg ik en prachtig dienblad gevuld met en laagje aarde en een heleboel nog maar net uitlopende bolletjes. Drie dagen later is het lente in mijn keuken.

My friends gave me a gorgeous white wooden serving tray filled with dirt and little flower bulbs, barely sprouting. Three days later, it's spring in my kitchen.



Mooi he. Ze zijn heeeel klein. En het zijn er zo veel. En ze hebben ook allemaal een eigen karakter, lijkt wel.
Isn´t that something. They´re really tiny. And there´s so many of them. And they all seem to have a mind of their own.


Deze vertelt je meteen wat ze van je vindt. NĂ­et verlegen.
This one will tell you exactly what she thinks of you.





Deze is gewoon blij dat ze is opgekomen en staart de hele dag gelukzalig naar de zon, de drukte van de anderen om haar heen negerend. Dromerig tiepje.
This one is just happy she exists, and spends her days staring at the sun, ignoring the chatter os the others around her. The dreamy type.




Deze is beledigd omdat zij niet het eerst op de foto mocht.
This one is mad at me because I didn´t take her picture
first.




En deze is mijn favoriet. Want serieus, deze ziet eruit alsof ze diep ademhaalt en elk moment kan gaan zingen.
But this one, this is my favorite. Because she looks like she took a deep breath and is about to start singing.

5 reacties:

Monique zei

Het is nog waar ook! 8)

Anoniem zei

ongelooflijk zoals jij dingen ziet!

jojoco zei

Kijk, zo ben ik extra blij dat Andrea dit echt iets voor jou vond. Zo is het bijna ook weer een cadeautje om te lezen.

En grappig dat jij dat ook hebt, ik zie ook altijd van alles in takjes en bloemetjes....

Beterschap voor Marleentje, trouwens!

Ans zei

Hahaha, voortaan kijk ik heel anders naar narcissen!

Andrea zei

Ja klopt helemaal hoor, eentje riep er : neem ons mee naar Francine ;-)