2008

We hebben oliebollen, en appelflappen, en cider (zodat de kinderen ook mee kunnen proosten op het nieuwe jaar), een sjoelbak, en genoeg vuurwerk om ons eigen persoonlijke gat in de ozonlaag te blazen.

Volgens mij zijn we er wel klaar voor :-)

2007 was een mooi jaar. Een jaar waarin sommige mensen veel dichterbij kwamen, en waarin ik leerde om van sommige mensen veel meer afstand te nemen. Het was een goed jaar, vol met goede dingen - misschien ook wel met minder goede dingen, maar ik heb doorgaans de neiging om daar niet lang bij stil te staan. Verder, dóór weer, op naar het volgende mooie moment, want dat is er echt altijd, meestal vlak voor je neus. Ik ben er nou eenmaal van overtuigd dat het leven voor 10 procent bestaat uit wat er met je gebeurt en voor 90% uit hoe je daarop reageert.

Goede voornemens, die heb ik dan weer wel. De meeste zijn te persoonlijk om hier te delen, maar in ieder geval wordt 2008 het jaarwaarin ik eíndelijk dat boek ga schrijven. Dat boek dat al zo lang in mijn hoofd zit, en dat zich steeds minder naar de achtergrond laat dringen. Dat boek dat onrustig in een hoekje van bewustzijn begint te draaien en te wringen - klaar om naar buiten gelaten te worden.

Fijne jaarwisseling, allemaal. Thanks for sticking with me. Doe voorzichtig met vuurwerk en champagne. Wees lief voor de mensen om je heen.



[[Proost]].
Op een nieuw jaar, een onbeschreven blad, wachtend op het verhaal van jouw leven.







We have oliebollen, appelflappen, cider (instead of real champagne, so the kids can join in the toasting fun), a sjoelbak and enough fireworks to blow our own personal little hole in the ozone layer.

I think we're about ready :-)

2007 was a wonderful year. A year in which some people came so much closer, and a year in which I learned when to distance myself. It was a good year, filled with good thing. Maybe with less good things too, but I tend to not dwell on those to much. I pass them by quickly, always moving on to the next moment of beauty, because there always is one, usually right around the corner. I am absolutely convinced that life is % about what happens to you and 90% about how you respond to that.

New Years resolutions, I do have those. Most are too personal to share here, but in any case, 2008 will be the year in which I will finally start writing that book. That book, that has nested itself in my head so long ago. That book that will no longer allow me to push it to the background. That book that has started to wiggle and toss and turn - ready to be released from my mind and to come into the world.

Have a good New Years Eve, everyone. Thanks for sticking with me all this time. Be careful with fireworks, if you are in Holland, and go easy on the bubbles ;-).




[[Cheers]].
Here's to a new year, a big pile of blank pages in front of you, waiting to have the story of your life written on them.

Soms...

... geven ze je zomaar, midden in hun dag, ineens even de tijd.
Een klein ogenblik, een paar seconden maar, om echt te zíen en, als je mazzel hebt, om ook nog vast te leggen wie ze zijn.

Daar ben ik dan zo dankbaar voor, voor zo'n moment.





Sometimes, in the midst of their day, they suddenly give you a frozen moment in time. A small instance, merely a few seconds, to really see and, when you're lucky, to actually capture who they are, right then and there.

I'm so thankful for moments like that.

Snappie

Buurvriendin Mo en haar gezin gaan een weekje skieën, en Mo vroeg me of zij Frank mocht vragen voor de huisdieren te zorgen. Dat mocht. Hij is uiteindelijk al bijna negen, en hij zorgt zo goed voor zijn eigen huisdieren dat ik vond dat hij dat wel aankon. Bovendien houden we uiteraard een oogje in het zeil,

Nu heeft hij dus zijn eerste échte baantje. Een envelop kreeg hij, met de sleutel van het huis, een 06 nummer voor als er Iets Gebeurt, tien hele euro's, en een briefje met instructies.

Heel trots is hij. Echt heel vet trots. En, zoals gewoonlijk de verantwoordelijkheid zelve, neemt hij zijn taak ontzettend serieus.



Behalve dat stuk van die krokodil, natuurlijk. Duh.



(Maar voor de zekerheid springt ie wel over het luik).


(Want je weet maar nooit).







Neighborfriend Mo and her family are leaving to go skiing for a week, all the way in Austria. She asked me if she could ask Frank to take care of the pets. That was fine with us - he's almost nine now, and he takes care of his own animals well enough to be trusted with something like this. Besides, we'll keep an eye on the whole thing, of course.

And so, he landed his very first real job. He got an envelope with the house key, their phone number in case the whole thing goes haywire :p, ten whole euro's and a letter with instructions:



Hi Frank,

Here's how to take care of the animals:

The cat
Give him water and cat food. He needs dry food and two packs of wet food a day. You don't have to clean out the litter box, and do not let him go outside, ok?

The rabbit
Give him water in his bottle and in his cup. he needs 1.5 cups of food per day. The food is in the lollypop jar, and so is the cup.


The crocodile in the basement
Please ignore him. he only eats 8 year old boys anyway, so it's best to leave the shutter closed.


Good luck, and thanks so much!
Love, Mo.



He's very very proud of being asked to do this., And, being his overly responsible little self, he takes it all very very seriously.


Except for the crocodile part of course. DUH.


(But he does *jump* over the basement shutter each time).


(Because you never know).

Boxing day

Koffie bij OmaBam...
Coffee at omaBam's house...








.... een lekkere lange wandeling....
....a nice long walk outside....






...thuis lunchen en samen een film kijken....
.... lunch at home, and watching a movie together...





.... en toen een heerlijk kerstiner met de ouders van P, en P'z sujes en haar gezin in een restaurant in Amsterdam.
... and last but not least, a wonderful formal Boxing Day dinner with P's parents and his sister and her family.


P, Femke, Marleentje, Robin, Lieke en oma




Femke



Maaike




Hoi Schoonvader! :-) - P's dad





P's zusje Sonja en haar man, Eric - P's sister Sonja, and her husband Eric




R aan het kleuren met M - R coloring with M









Ik had voor alle kindjes wat meegenomen om te doen tijdens het eten
I brought little crafts for all the kids -coloring books, beads...




Maaike en Opa


Het was een heerlijke kerst, vol warmte, familie, vrienden en tijd voor ons samen. Maar nu is het tijd voor weer een paar normale dagen :-)

It was a wonderful Christmas, full of warmth, love, family, friends and some space for us just being us. But it sure is time for a few normal days now.

Eerste kerstdag....

...lekker lang ontbijten, en dan uitwaaien!


Christmas Day. We had along,lazy pj-breakfast, and then we headed to the beach for some fresh air.

Onze kerstavond

Reflectie in het raam van de kamer - overal lichtjes, binnen en buiten
Our Christmas Eve. Reflection in the living room window - twinkling lights everywhere, outside and inside.



Toen het donker genoeg was en we hadden gegeten, hebben we buiten een vuur gemaakt om spekkies te roosteren.
After dinner, when it was dark, we made a fire in the backyard to roast marshmallows.








Het ziet er koud uit, maar geloof me, het was een GROOT vuur
This looks cold (it was still freezing) but trust, me that was a BIG ASS fire.




Frank mocht de spekjes roosteren, netjes voor iedereen om de beurt.
Frank did the roasting honors :-)







We hebben nog een hele tijd buiten gezeten. Beetje kletsen, beetje staren naar het vuur, warme chocomel drinken. De sfeer was bijzonder, zo buiten met zij vijven, terwijl de avond langzaam over ging in de kerstnacht. In de verte konden we de kerkklokken horen, bij het uitgaan van de avondmis. Toen het te koud werd hebben we de kinderen weer opgewarmd onder een deken op de bank, en toen ze (veel te laat) in bed lagen namen P en ik nog een (veel te laat) glas wijn. Of twee.


We sat outside for a long time. Talking, staring at the fire, drinking hot chocolate. It was so special, the five of us being outside like that, while Christmas even melted away into the dark, holy night. We could hear the church bells of mass in the far distance. When it got too cold, we de-frosted the kids under a blanket on the couch and after we put them in bed (way too late) we had a (way too late) glass of wine. Or two.