Kermis!

Er zijn van die dingen die het jaar lijken in te delen. Die ervoor zorgen dat de seizoenen niet naadloos in elkaar over gaan. Die de ene periode netjes aflsuiten en de andere laten beginnen.

Voor de overgang van de zomer naar de winter is dat bijvoorbeeld het moment dat de scholen weer beginnen. En als de egel weer in de tuin zit.

En de grote regionale kermis.

Dat was vroeger al zo; in mijn herinnering was de kermis een waas van kleur, muziek en geur. Van blije kinderen, suikerspinsnoetjes, met je nieuwe herfstkleren aan naar de 'lichtjes' en 's avonds laat toch nog een beetje koud en met zere voeten, maar met een warme oliebol in je hand aan de arm van je moeder weer naar huis slenteren.


Zo was het gisteren ook.

Nu mogen de kastanjes van de bomen gaan vallen. :-)






There are certain things that seem to be turning points in each year. Things that mark the ending of one period and the start of another. Things that make sure that seasons don';t seamlessly move on without anyone noticing. When it comes to the transition from summer to fall, the beginning of school is one of those things. And finding the hedgehog in the backyard for the first time.
And the big huge regional fair.

It's been that way since I was little. I remember the fair as a big blur of lights, sounds and smells, happy kids, cotton candy sticking to your face, going to see 'the lights' in your new fall clothes, and walking home late in the evening feeling between your mom and dad - tired, with sore feet, and a little cold, but with a warm oliebol in your hand.

Just like it was yesterday evening.

So.
Chestnuts may start falling off of trees now.