Levels of coolness

Op zaterdag werkt P in 'zijn' tegel- en bouwmaterialen handel in een dorp hier tien minuten vandaan. Soms, als hij het niet heel druk heeft en wij een uurtje overhebben en P en ik zin hebben in gewoon even een snelle kop koffie samen, gaan we even langs. De kinderen vinden dat geweldig. G E W E L D I G.

Het is namelijk zo cool als je van papa de garagedeur open en dicht mag doen.


Het is nog cooler als je op de heftruck mag zitten.



Het is vét cool als hij gaat rijden, en dat je dan naast papa mag staan terwijl hij dingen verplaatst.




Maar het is echt super ongelofelijk niet na te vertellen geweldig onmetelijk cool als je op een pallet mag zitten en hij je zomaar omhoog heft.




Geloof me, dan heb je het helemaal gemaakt, kleine-jongetjes-technisch. Dan heb je alles uit je kleine-jongetjes-status gehaald. Beter wordt het niet. Meer is er niet. Als het niet zo cool was om een klein jongetje te zijn, dan was je nu gewoonweg klaar geweest om volwassen te worden.

Zó cool is dat.




On Saturdays, P works in 'his' tile/building materials outlet in a little town about 10 minutes from here. Sometimes, when he's not that busy and when we have an hour to spare and when P and I feel like having a quick cup of coffee or some lunch together, the kids and I drive over. They LOVE that. Oh, they love that place.

It's just so cool when daddy lets you open and close the garage door.

It's even cooler when you get to sit in the fork lift truck.

It's totally cool when dad rives the fork lift around and you get to stand next to him watching him move things around.

But it's completely, utterly, unprecedentedy, freakishly, unexplanably COOL when he lets you sit on a pallet and forklifts you all the way up in the air.




Trust me, after that, you've lived through the ultimate level of boyhood. There is nothing more. You've gotten everything out of it. If it wasn't so cool to be a little boy, one would have been ready to move on and grow into adulthood now.

That's how cool.