Obsession

Rob heeft een nieuwe bevlieging: Domino. Het begon met wat uitgeknipte kaartjes die hij vond op de achterkant van een pak koekjes. Gisteren nam ik een écht dominospelletje voor hem mee, en nu is het hek van de dam, op die licht obsessieve manier die zo echt bij hém hoort. Uren is hij bezig geweest, met zijn broer, met mij, maar ook gewoon alleen. Geconcentreerd legt hij ingewikkelde structuren van gelijke getalletjes, doelbewust op zoek naar combinatiemogelijkheden die niet voor de hand liggen. De dubbele vijf is zijn favoriete steen. Dat weet ik, want dat heeft ie me inmiddels een keer of dertig verteld. Na twee keer spelen kende hij alle nummercombinaties uit zijn hoofd, en wist vanaf dat moment dus precies welke stenen er nog niet in het spel waren (dat was ongeveer het moment waarop Frank besloot dat ie liever ging vissen). De 'niks-niks' bewaart hij tot het laatst, want hij ziet wel in dat dat zijn winkansen ernstig verhoogt. Ik vind het fascinerend om te zien hoe zijn brein werkt. Hij is zo slim, dat kind. Alledrie zijn ze slim, eigenlijk, al zeg ik het zelf :-D, maar wel allemaal op een andere manier. Frank is slim op zo'n constant-nieuwe-dingen-uitvinden manier. Marleentje is slim op die slinkse ik-ga-mijn-zin-krijgen-en-jij-hebt-het-niet-eens-door soort van manier.

Maar Robbie, die is slim op een indrukwekkende wandelende-encyclopedie-manier.

We hadden dat kind eigenlijk gewoon Google moeten noemen.

Rob has a new obsession: Domino. It started with some cut out cards he found on the back of a box of cookies. yesterday I brought him a real domino game, and now hes completely into it, in that mildly OCD way that is so very hím. He spent hours playing, with his brother, with me, but also alone. In utmost concentration he lays out complicated structures of numbers, constantly looking for the least obvious combinations. The double five is his favorite stone. I know this, because he told me about it only, oh, 30 times or so. After playing twice, he had memorized all number combinations, and could accurately predict which stones were not in the game yet (that's pretty much when his borther decided he's rather go fishing).The blank stone, the 'nothing-nothing', is saved for last each time, because he understands how that seriously increases his chances of winning. I love seeing how his brain works. He's s smart, that kid.

All three of them are smart, really, even if I say so myself :D, but all in a different way. Frank is smart in that constantly-inventing-new-things kind of way. Marly is smart in a sneaky I'm-gonna-get-what-I-want-and-you-won't-even-know-what-hit-you kind of way. But Robbie, he's smart in that impressive walking-encyclopedia kind of way.

We totally should have named him Google.