End-of-school-year thoughts

De laatste schooldag! De jongens waren er écht aan toe, en wij ook wel een beetje. Heerlijk, een paar weken de tijd om de luieren in de ochtend, in pyama te blijven als het regent, lekker buiten te eten 's avonds als we zin hebben, na het eten nog even te gaan zwemmen of een lange film kijken met zijn allen, zonder rekening te hoeven houden met bedtijd...
Het is tijd om te ontspannen. Het is tijd voor de zomer.

Gisteren kregen de jongens hun rapporten. De waren heel erg goed - Robin haalde vrijwel overal de maximale score, en Frank had overduidelijk heel er zijn best gedaan. A's voor tekenen en lezen. Lagere scores voor schrijven en spellen, maar wel met duidelijke verbetering. Dat kind heeft écht hard gewerkt, dit jaar.

Om dat te vieren stonden er vanochtend kadootjes op tafel, toen ze wakker werden.



Een rubberboot, peddels en een pomp voor Frank en Robin. Ik weet zeker dat ze het liefst de hele zomer op het water willen zitten.



Een skippybal voor Marleentje. Nee, die zit nog niet echt op school, maar als het aan haar lag was die misstand allang verholpen :-p.




Omdat het de laatste dag is, kregen de jongens een kadootje mee voor de juffen. Een tasje, met daaraan een kaartje met een bedankje van Peter en mij, en erin een 'juffen-vakantie-moment': een mooie aardewerken mok, een pakje thee, chocola en een stapeltje tijdschriften.




Dat hadden ze verdiend. Ik heb er zo'n bewondering voor. Ik weet niet of ik het zou kunnen, het onderwijs. Ik heb al moeite met drie, laat staan een stuk of twintig... En ondanks dat ze er twintig om hun benen hadden, worden zowel Frank als Robin altijd behandeld als niet alleen een onderdeel van de groep, maar ook een individu. Met eigen sterkten en zwakten, die door hun juffen werden opgevangen met zorg en aandacht. Ze hebben het leuk gehad op school. Ze hebben plezier gemaakt, maar ze werden tegelijkterijd gestimuleerd om het beste uit zichzelf te halen. Dat verdient een bedankje... sowieso verdient iemand die iedere dag vijf uur een deel van de opvoeding van je kind op zich neemt, zo nu en dan een bedankje.




Straks komen ze thuis, en dan zit het erop. Wat me nog het meest verbaast is dat Robin straks naar groep drie gaat. Hoe komt het toch dat bij hem de tijd me altijd het hardst door de vingers glipt? Groep DRIE!! Hij gaat schrijven, rekenen en lezen. Hij is geen kleuter meer, mijn kleine knuffelkind.



Gisteren moest hij naar de kinderarts. Hij is in een jaar tijd 10.5 cm gegroeid. Hij is 110.5 cm, en 17 kilo. Hij is nog steeds héél tenger, en er zijn wat zorgen aangaande de groei van zijn hoofd en zijn 'perifere groei', met name zijn handjes en voetjes, maar allemaal niet dringend. Een jaarlijkse controle is vanaf nu voldoende. Pas als zijn geprojecteerde eindlengte van 1.67-1.70 m in gevaar dreigt te komen, worden er weer verder onderzoeken in gang gezet. Deze zomer moeten we oefeningen met hem doen, om zijn nu zo hard groeiende lijfje soepel te houden.
Hij eet als een dijkwerker. Hij leest als de beste. Hij speelt en ruziet en lacht en rent en vliegt. Hij kliert zelfs, af en toe. Hij geeft je de lekkerste knuffels van de wereld, met zijn armpjes om je nek en zijn benen om je middel, als een aapje om je heen gevouwen.

Hij wordt groot. Eindelijk. Straks.

Ná de zomervakantie!






The last day of school! The boys were so ready for it, and actually, so are we. I love the prospect of lazying around in the morning, of staying in PJs when it rains, of eating utside in the evening or going for a swim after dinner or watching a movie together without having to think about bedtimes. Time to kick back. Time for summer.

Yesterday the boys brought home their report cards. They were excellent. Rob had the maximum score on pretty much everything, and Frank obvously did the very best he could. A's for drawing and reading. Lower scores for writing and spelling, but with clear improvements. That child worked so hard this year.





To celebrate all this, there were gifts on the table for them, when they woke up this morning. A rubber boat, a foot pump and paddles (do you that all those things paddles?) for Frank and Rob. I'm pretty sure they'll be spending the summer on or along the water anyway. A skippy ball for Marly. No, she's not really in school yet, but if it were up to her, that little mishap would have been corrected long ago :p.

Because it's the last day, the boys brought a gift to school for their teachers. A gift bag, with a 'thank you' tag, and filled with a 'teachers-vacation-moment': a pretty stoneware mug, a pack of tea, some chocolate and a pile of magazines.





They deserved that. I so admire them. I don't know if I could ever do it, being a teacher. I have enough trouble keeping 3 inline, I can't imagine having 20 to deal with. And even though they had 20 to deal with, Frank and Rob were both very much treated a individuals, not just members of a group. Both have their specific strengths and weaknesses, that their teachers cared for with love and attention. The boys had a great year at school. They had fun, and at the same time were stimulated to be the best they could be. That deserves a 'thank you'... besides, anyone spending 5 hours a day on raising your child, deserves to be appreciated.

Atround 23 they'll be home, and then the school year is done with. What baffles me most is the fact that Rob will be going to first grade in August. How is it that with him, time seems to slip through my fingers the fastest each time? FIRST GRADE. How did that even happen?! He is going to write, read, calculate. No longer a toddler, my cuddlebug.

Yesterday he had a pediatrician appointment. He grew 3.9 inches this year. He is now 43'' and 37 lbs. He's still really skinny, and there are some mild concerns with regards to the size of his head and his 'periferal growth', mainly his hands and feet. Nothing urgent though, and a yearly check up will do for now.
This summer we'll need to do physical therapy with him, right here at home, to keep his fast growing body from stiffening up.

He eats like a horse. He reads s well. He plays and argues and runs and jumps. he gives the best hugs in the world - with arms around your neck and his legs around your waist, folded around you like a little baby monkey.

He'll be growing up, finally. In a little while.

AFTER summer break!