De parkeerplaats van mijn werk is een vrij beschut plein, tussen de bomen, niet direct naast kantoor. Vrijdagavond kwam ik er aan, en zoals gewoonlijk om een uur of half zeven (zucht) was het er helemaal leeg... op twee auto's na. Die van mij, en die van een man die helemaal in zijn eentje, midden op een verlaten parkeerplaats, trompet stond te spelen.
Ik keek naar hem, hij zag me, en glimlachte even; een stralende witte tanden-lach tegen zijn donkere huid. Toen speelde hij onverstoorbaar verder. Ik wilde eigenlijk een foto van hem nemen, maar durfde het niet goed te vragen. Het was een beetje een vreemde situatie - volgens mij vonden we elkaar maar raar. Ik omdat hij daar stond met een grote glimmende trompet. Hij omdat ik op vrijdagavond op parkeerplaatsen loop met een fotocamera in mijn hand :p. Vanuit de auto kon ik het echter niet laten om hem te filmen.
Ik heb nog een hele tijd aan hem gedacht. Wat deed hij daar? Is hij een jazz-grootheid in de dop? Was het een ode aan, eh, bomen? parkeerplaatsen? Wachtte hij op de rest van zijn orkest? Woont hij ergens waar hij van de buren niet mag spelen? Heeft zijn vrouw hem de deur uitgedonderd - was het een gevalletje 'ik of de trompet'?
Ik weet het niet. Maar alhoewel het waarschijnlijk de minste van al zijn bedoelingen was - hij gaf mijn dag een bijzonder tintje.
The parking lot of my office is a square between the trees, a bit of a walk from the actual office building. I came there on friday evening, and as usual around 6.30 (sigh) the place was pretty much empty... except for two cars. Mine, and one of a guy who was playing the trumpet, all alone, on a deserted Amsterdam parking lot.
I looked at him, and he looked at me, and he smiled; a radiant white smile against his dark skin. Then he kept on playing as if I wasn't there. I so very much wanted to take his picture, but I was afraid to ask. It was a strange situation - I think we both thought the other person was pretty weird. I wondered why he was standing there with a big ass trumpet. He probably wondered why the heck I strolled parking lots with a big ass camera :p. Once I was in my car, I couldn't resist filming him for a few seconds, though.
I thought of him for a long time, after that. What was he doing there? Is he a future jazz-icon? Was it an ode to eh, trees? Was he waiting for the rest of the orchestra? Did he live somewhere where the neighbors complained about him playing? Or his wife, maybe - was it a 'the trumpet or me' kinda thing?
Who knows. And even though it was most likely the least important of his purposes -he did make my day a special one.
7 reacties:
Heerlijk, wat een enig filmpje Francine!!
Trumpet or me, I think :)
Hoor ik je daar op de achtergrond een beetje grinniken, geweldig filpje, kan me voorstellen dat ie van z'n vrouw en de buurt op een afgelegen plekkie moet oefenen...
gr Nicole
Bijzondere beleving, geweldig dat je het toch gefilmd hebt Francine!
Zijn toch leuke dingen voor de mens ! Ik denk dat ie nog even moest oefenen voor een uitvoering of i.d.!:):)
ha ha, zo te horen is-ie inderdaad de deur uitgezet. Geinig dat je het gefilmd hebt.
goh.. en af en toe ben ik helemaal verbaasd over wat me raakt..
dit dus..
wonderschoon vind ik het!
Een reactie plaatsen