Things that won't be here in five years

Toen we Frank hadden, eigenlijk zelfs al toen we Frank verwachtten, veranderde ons huis ineens. Alle dingen die daarvoor gewoon meubels waren, kregen ineens een baby-gerelateerd doel. Er lag plotseling een aankleedkussen op tafel, en het zorgvuldig gekozen kunstobject maakte plaats voor een stapel luiers. In de boekenkast stond ineens Dikkie Dik, pal naast 'Inleiding in de Wetenschapsfilosofie' (vanwege interessante, doch volslagen nutteloze studierichting) en de verzamelde werken van Shakespeare (vanwege liefde voor oude Engelse literatuur). Daarnaast was er een hele invasie van nieuwe dingen. Een babykamer, een kinderwagen. We vonden het allemaal fantastisch - een nieuwe periode brak aan in ons leven, en veranderde de ruimte die ons zo eigen was.



Op een gegeven moment heb je daar ook weer genoeg van - na een jaar of acht babyspullen begin je je er steeds meer over te verbazen dat zulke kleine mensen vergezeld gaan van zulke grote spullen. Nu mijn laatste baby (zucht) groot word, zijn er een heleboel dingen opgeruimd, in het afgelopen jaar. Het ledikantje is geschiedenis. De maxi-cosi ging naar het grofvuil. De kinderwagen is er allang niet meer. Al het dreumesspeelgoed is gedoneerd aan de speelzaal en de wachtkamer van de dokter.
Het wordt hier weer ruimer - wederom brak een nieuwe periode aan in ons leven, en veranderde de ruimte die ons zo eigen was.

En toch... ineens miste ik het, toen ik aan het rommelen was in hier in huis. Ineens zag ik hoeveel ons huis veranderd is, in de afgelopen tien jaar, en ook weer in de afgelopen vijf jaar. Ineens besefte ik hoe het weer zal veranderen, in de jaren voor ons. En ik schoot snel wat foto's. Van dingen die er over vijf jaar warschijnlijk niet meer zijn.



When we had Frank, even when we were merely expecting Frank, our house changed. Every piece of furniture that we had seemed to get a baby-related purpose, all of a sudden. The table morphed into a changing table - gone was the carefully selected centerpiece, on came the pile of diapers. In the book closet, Dr. Seuss was next to 'Introduction of the Philosophy of Science' (because of useless, yet interesting major) and The Collected Works of Shakespeare (because of love for English literature).
There was also an invasion of new things. A nursery. A stroller. We though it was all just fantastic; a new period started in our lives, and the space that surrounded us changed to facilitate it.

But, there comes a time when you've had it. After about 8 years, you start to seriously wonder why such little people need to come with such big things. Now that my last baby (sigh) is growing up, lots of stuff has been purged in the last year. The crib is history. The infant car seat was put in the trash. We don't need any strollers anymore. All the little-kid-toys have been donated to the local pre-school and the doctor's waiting room. We're de-cluttering. Once again, a new period started in our lives, and the space that surrounded us changed to facilitate it.


And yet... suddenly I missed it, the other day when I was cleaning bits and pieces here and there and picking up their rooms. Suddenly I noticed how much our home changed, in the past 10 years, and in the past 5 year. How much it will change again, in the years ahead of us. And I snapped some pictures. Of things that likely won't be here anymore, in five years from now.