Op zaterdagavond moeten zijn brusjes vroeg naar bed, en dan mag hij opblijven. Beetje tv kijken. Beetje kletsen (een traktatie, want een echt gesprek met hem begint vrij zeldzaam te worden, tegenwoordig). Even tot rust komen - belangrijk, voor mijn gaan-gaan-gaan laten-we-vooral-niks-missen soort van kereltje. Een sapje drinken uit een wijnglas, als zijn vader en ik een glas chardonnay inschenken. En dan in slaap vallen onder de warme deken op de bank.
Die paar uurtjes met hem zijn me zó dierbaar.
On Saturday night, his siblings have to go to bed early, and he gets to stay up late. Watch a little tv. Talk to us (real talks are quite a treat, nowadays). Have same down time (important, for my always-on-the-go afraid-to-miss-a-moment kind of dude). Drink grapejuice from a wine glass, when his dad an I open up a bottle of chardonnay. And then, fall asleep under the warm blanket on the couch.
I truly cherish these moments with him.
4 reacties:
Sigh...sounds so cosy!
heerlijk, want ze zijn al zomaar zo groot..................koesteren deze tijd !
Heel belangrijk denk ik, om hem zijn 'uurtjes' te geven!
Zo waardevol !
Een reactie plaatsen