Zondag... in peutertempo

Zondagochtend. P is weg vandaag, vissen en fotograferen in de polder. Het is stralend weer, en ik had zin in een lekkere lange fietstocht met de kinderen. Helaas - de mannen hadden geen tijd.
Ze waren spionnen namelijk, en als zodanig onherkenbaar verkleed. Ze waren druk. Of ik ze verder niet wilde aanspreken. In verband met de nationale veiligheid, en zo. En de buitenaardse wezens, ook, dus. Vanmiddag kwamen ze wel terug. Als de wereld was verlost van kwade invloeden. Of als ze honger hadden. Ze zagen wel. Doeg, mam.

De ochtend lag weer voor me. Ik bedacht me hoeveel was ik aan de lijn kon hangen in dit zonnetje. En de dekbedden buiten. En dan Robin's kamer uitstoffen. En, en en... mijn handen jeukten. Ik had zin in open ramen en frisse lucht in huis.

Dat leek M niet. Zij en ik hadden het rijk alleen nu, en die kans ging ze benutten ook. Ze pakte mijn hand, nam me mee naar buiten en bracht mijn jachtige plannen in een keer terug naar peutertempo.

We zetten bloembakken vol met mooie nieuwe plantjes..

... en zij hielp me, met haar blauwe schepje.

Het konijn keek nieuwsgierig om het hoekje

Toen dat klaar was, wou ze steppen. '' Kijk je wel, mam?' Ik keek.

Dit is waar wij wonen

De hond van de buren kreeg een aai en een goed gesprek

Op een bankje moesten we even pauzeren

Eenmaal weer in de tuin nog even een knuffie voor Snuffie

Toen ze klaar was met steppen, wilde ze fietsen. Een rondje door de buurt..

...madeliefjes plukken op het veldje...

... nog maar een keertje langs het water om te kijken of de zwanen er nog waren...

... en toen naar huis....

... voor een matze met boter en kaas en een kopje thee.

Soms moet je je tijd niet volplannen. Soms zijn andere dingen belangrijker. Een beetje slenteren, lachen om jezelf als je van je step valt, kijken naar de eendjes, en af en toe wat bloemen plukken. Daar knap je van op.

Early Sunday morning. P had gone fishing for the day. The weather is absolutely beautiful, and I feetl like a long brisky bike ride with the kids. Unfortunately, the men did not have time. They were spies, and as such they were dressed to be completely unrecognizable. Could I please not address them by their first names? Because of national security, you see. And aliens from outerspace, too. They were going to be gone for the morning. They would be back if all evil influences from outerspace had been kindly requested to leave. Or if they were hungry. Bye, mom.

Ok then.
I thought about how much laundry I could hang out to dry with the sun shingin like this. And I'd hang the blankets out of the bedroom windows. And while I was at it, I'd dust Rob's room. I felt like open windows and fresh air.

Bu M had other plans. She and I had the morning to ourselves now, and she was not about to let anything get in the way of that. She grabbed my hand and dragged me outside.

We planted the pretty purple flowers we bought yesterday. She helped me with her blue spade. The bunny looked at us all curious.
She rode her scooter, making sure I watched at all times.
We took the path along the stream. It struck me once again how pretty it is, where we live.
She had an elaborate conversation with the neighbour's dog.
We had a break on a pretty bench we saw.
When we got back, she snuggled with Snuffie, the bunnierabbit.
Then, she wanted to ride her tricycle. So we did.
We went and picked some daisies.
And we went to the water once more, just to enjoy the view and to see if the swans were back yet.
And then we went home.

To have matzos with butter and cheese, and a cup of tea.

Sometimes, you need to stay away from planning your day. Sometimes other things are more important. Like, wandering around the place a little, pick a flower here and there, and watch the ducks.