De liefste lastpost van de wereld, met zijn grote mond en zijn kleine hartje, die vanavond weer moest huilen omdat het 'helemaal geen leuke dag was' want hij kreeg 'steeds maar ruzie met iedereen' terwijl ie toch zulke goede bedoelingen heeft. Mijn kleine boender met zijn blauwe ogen, die gelukkig nog niet te groot is om lekker tegen me aan in slaap te vallen op de bank terwijl ik zachtjes over zijn krullen aai.
The sweetest pain in the butt in the whole world, with his big mouth and his little heart, who cried again tonight because 'it just wasn't a fun day at all' and everyone 'keeps getting mad at me', while he tends to mean so well. My little worry wart, who is, thank goodness, still small enough to fall asleep against me on the sofa while I stroke his hair.
8 reacties:
He jakkes..... soms is groot worden zo moeilijk.... geef em maar een dikke knuffel!
(en wat een prachtig nummer!!)
Hij stond anders toch wel ERG mooi Jantje Smit te zingen op het podium op school met de halve klas voor de maandsluiting van vandaag! Je had hem moeten horen, super!!! Geef hem maar een complimentje van mij.
Hij stond er zelfs fictieve gitaar bij te spelen!
Hilde - geweldig. P komt kijken straks!
Uit school had hij ruzie met een kleiner jongetje in de buurt. Hij was boos geworden, maar weet heel goed dat hij van mij NIET mag vechten, en al helemaal niet met jongere kinderen. Dus hij hield zihc in... waarop het klein jongetje hem in zijn gezicht stompte. Bloedneus... Hij sloeg níet terug, maar was wel erg ontdaan.
Het valt allemaal niet altijd mee,als je acht bent :-)
Nou, dat kan ik me voorstellen, dat je dan ontdaan bent! Een bloedneus geslagen! Ik zal wel een onnozele meisjesmoeder zijn, maar dat vind ik toch echt niet kunnen. Ook al is zo'n jochie jonger, ik vind 't ook een stommeling! Zo!
En wat een prachtige foto van Frank!
Jojo, ja, vind ik ook :D
Ik was trots op hem omdat hij niet had teruggemept, maar ik blijf het moeilijk vinden, dit soort dingen. Franks driftige karakter wordt wat matiger nu, gelukkig. Maar het ventje in kwestie heeft het continu aan de stook met Robin en Marleen, en daar kan Frank écht niet tegen. Hij heeft een overdreven groot verantwoordelijkheidsgevoel richting zijn brusjes. Dat moet niet, want ten eerst is hij zelf nog klein, en ten tweede moet hij de andere twee de kans geven om hun éigen ruzietjes op te lossen... maar ja, leg dat maar eens uit aan een achtjarige.
Regelmatig springt hij dus in de bres voor ze, en pakt het jochie in kwestie soms hardhandig aan. Dat mag niet, het kind is veel kleiner dan hij en - nou ja, om alle overduidelijke redenen. Daar hebben we eindeloos over gepraat, en hij begrijpt dat nu wel. Juist daarom was hij gewoon even teleurgesteld in het leven, gisteren, toen bleek dat het maken van de juiste keuzes op het juiste moment hem eigenlijk niks opleverde - ja, een opgezwollen neus en en trui vol bloed.
Zucht.
Nou kan wel zijn dat je niet terug mag slaan maar Frank had het joch van mij toch even flink mogen knijpen dan :) Niks mis mee :)
Ja julia, die neiging had ik ook...
Ik had het er nog even met Isa over, die staat er vaak met haar neus boven op als ik logs aan het lezen ben en wil dan weten wat er aan de hand is. Ze was echt ZWAAR verontwaardigd. Dat doe je toch niet? Ze snapte er werkelijk waar niks van. Des te stoerder van Frank, al kan ik me voorstellen dat je in dergelijke situaties als moeder ook zegt dat hij maar van zich af moet bijten. Maar ja, waar is de grens dan? Snap jou dus ook wel weer!
Aww, big hugs to both of you!
Een reactie plaatsen