Ouch ;-)

Marleentje was een dagje bij Oma, en ik kom haar ophalen. Ik praat nog wat met mijn moeder over hoe haar dag is geweest. Marleentje staat bij de verzameling foto's op het kastje. Kinderen, kleinkinderen, foto's van vroeger en van nu. Ze wijst ze aan en noemt alle namen. 'Robin. Storm. Linde, Frank'. Een vast ritueel.

'Wie zijn dát?' Vraagt mijn moeder, wijzend op haar eigen trouwfoto. M kijkt, en twijfelt. 'Weet ik niet...'.
'Dat ben ik', legt mijn moeder uit, wijzend naar zichzelf in haar trouwjurk. 'En dat is Opa'.

M kijkt nog eens goed naar de foto. Even kijkt ze op en bestudeert ze aandachtig Oma's gezicht, dan glijdt haar blik terug naar het stelletje in het lijstje.

'Ja', concludeert ze. 'Maar toen waren jullie nog echt een man en een vrouw'.

(Oma kwam niet meer bij van het lachen :-))


M spent the day at Oma's house. I am there to pick her up, and my mom and I chat a bit about how the day went. M, in the mean time, is standing next to the little cabinet full of pictures. Kind, grandkids, pictures of old memories and recent days. She points at them and mentions every name. 'Robin. Storm. Linde, Frank'. A daily ritual, at Oma's house.

'Who is that?' asks my mom, pointing at her own wedding picture. M looks, but hesitates. 'I don't know...'
'That's me', my mom explains, looking at herself in her wedding dress. 'And that's grandpa'.

M takes a closer look at the picture. For a second, she looks back at Oma and studies her face. Then her eyes drift back to the couple in the frame.

'Yes', she concludes. 'But that was when you were an actual man and woman'.


(My mom almost died laughing :-))