Zie ginds komt de stoomboot!

F and R waiting for St Nick in the harbour

Sinterklaas kwam in ons dorp, dit weekend. Prachtig weer was het, en met ook nog de intocht in het dorp van mijn ouders en de Ernst en Bobbie Sinterklaasshow in Hoofddorp, stond meteen ons hele weekend in het teken van 5 december.

All the kids in town were there

Ik vind het heerlijk, Sinterklaas. Feestdagen in het algemeen (omdat ik het belangrijk vind om als gezin eigen tradities te hebben en de feestdagen daar een uitgelezen mogelijkheid toe bieden) maar Sinterklaas in het bijzonder. Ieder jaar moet ik weer oppassen dat ik me inhou, kwa kadootjes, en waarschijnlijk overdrijf ik het in de ogen van sommigen nog steeds behoorlijk.

Yes! Finally! They've made it! They're here!

Het is ook zo gezellig - de liedjes, de verlanglijstjes, de schoentjes in de kamer, de Wild Geraas CD van Jochem van Gelder :-), de verwachting en de verwondering en de blijdschap en de hele sfeer.
Maar dat is het niet alleen. P en ik eisen best veel van onze kinderen, in het dagelijks leven. We zijn best streng. We vinden ze nou eenmaal héle speciale mensen, onze drie, en we verwachten ook dat ze zich daarnaar gedragen. Heel af en toe vraag ik me af of we niet té streng zijn, maar ach, aan de andere kant, tot nu toe komen ze vrij aardig terecht :-) . Alleen daarom al vind ik dat ze soms best eens lekker verwend mogen worden.

One of the Pete's handing out gingerbread marbles and other candy to kids

Maar daarnaast, en dat is misschien nog wel belangrijker, vind ik het principe van het hele Sinterklaasfeest gewoon goed. Het feit dat je als kind zómaar kadootjes krijgt, zomaar, van iemand die het leuk vindt om je blij te maken, en die verder helemaal niets terug verwacht...
Ze leren hoe goed het voelt als iemand zich oprecht verdiept in wat je graag zou willen, en hoe het voelt om aan de ontvangende kant te staan van echte vrijgevigheid.
In de tegenwoordige maatschappij vind ik dat een hele krachtige boodschap, die kinderen zo wordt meegegeven.

En die pepernoten zijn nauurlijk ook niet verkeerd ;-)



This weekend was the official start of the Saint Nicholas season. Unlike Santa Claus, who seems to just sort of appear after Thanksgiving, our Saint is officially welcomed into the country. There's a big national party which is broadcasted on nation wide tv, but also each little hole in the ground has it's own celebration. St Nicholas comes to Holland on a boat, with his helpers, the Petes - these are the black dudes, who turned black from spending so much time in chimneys.

Saint Nicholas shakes hands and talks to all the kids

Our big gift bash is on december 5, but from now until that day, kids can put their shoes at the chimney in the evening, fill it with goodies for St. Nick's horse Americo (no, I am not making that up), letters, drawings, wish lists and everything else they want to tell the bishop about. St Nick will rides the roofs on his horse and collects all his mail, trading it for little presents or some candy. Then, he makes their dreams come true on the evening of December 5. Saint Nick's is very much comparable to the gift giving aspect of the American Christmas.

R and his 'welcome Saint in Monnickendam' hat


I love Saint Nicholas day. I love holidays in general (it's important to me that we have our own traditions as a family, and the holidays are such an excellent opportunity for that), but St Nicholas specifically. Every year, I have to be careful not to overdo it, and I guess in the eyes of some, we still overdo it.

There is something about the whole atmosphere - the songs, the wonder, the magic, the shoes in the livingroom, the dreams and the wishes and the happiness and joy.
But, that's not all of it. We are pretty strict, for our kids - I guess it's fair to say we demand a lot of them, in daily life. We happen to think they're pretty darn special, and we expect them to behave as such. Sometimes, I wonder if we should let go a bit - but so far, they're turning out pretty well, if I say so myself. That alone is a reason to spoil them a little every once in a while.

Some Petes hung out with the three for a while


Laynie loves everything about this. I am so not used to my kids not being shy. NOTHING makes our woman here any kind of timid, I tell ya.


More importantly, I just love the whole idea behind Saint Nicholas day. The fact that someone gives you presents, just because they want to make you happy, without expecting anything in return. It teaches kids how nice it feels when someone genuinely cares about what interests you, and they experience what it feels like to be on the receiving end of true, unselfish generosity.

I think that's a pretty darn powerful message to children, in this day an age.

Well, and the gingerbread marbles aren't bad, either. :-)


The wish lists have been picked up and the shoes are filled with candy and little 'stocking stuffers'.