Hij was er verdrietig van.
We hebben gepraat met hem. We hebben samen, hij, P en ik, bedacht wat we hieraan gaan doen, en hoe we hem willen helpen, en hoe we hem wat zekerder van zichzelf kunnen laten worden. En toen hebben we een plan gemaakt, en dat hebben we opgeschreven, en toen zag hij dat hij er echt niet alleen voor staat op school, zei hij, en toen kon hij weer glimlachen.
En toen hebben we het rapport dichtgeklapt, en afgesproken dat we er niet meer over gaan praten. Weg ermee. Achter ons gelaten. We zullen ze eens wat laten zien, met Pasen.
So he came home with his report card today.
He was really sad.
We talked to him. We sat himdown and we made a plan together, he and P and I, about what we can do to help him, what's bothering him and what we can do to make him feel a bit stronger. And then we wrote that plan down, and then he saw that piece of paper and he didn'tfeel like he was on his own at school any longer, he said, and then he smiled again.
And then we put the report card way, and we agreed not to talk about it again. Done. Behind us. We'll show 'em something, this Easter.
9 reacties:
Hoi Francine...
Ik ben zelf leerkracht in groep 4/5, voorheen in groep 3/4 en het doet me pijn om dit te zien.
Waarom op deze manier?! Wat ontzettend confronterend en demotiverend om het zo zwart op wit te krijgen.
Uit je vorige berichten maak ik op dat hij ook een leesprobleem heeft... misschien dyslexie, dan is dit handschrift iets heel herkenbaars!
Ik heb heel vaak hetzelfde soort handschrift gezien bij kinderen met leesproblemen.
Ook kan het voor hem een stap te veel zijn. Bijvoorbeeld met dictee; daar moet je veel dingen tegelijk doen; luisteren naar het woord, het woord in je hoofd vormen en het dan ook nog eens fatsoenlijk op papier zetten en het liefst binnen een bepaalde tijd... best lastig dus!
Ik hoop met heel mijn hart dat zijn school zijn goede kanten meer belicht dan zijn minder goede kanten. Waarom niet uitbuiten wat je WEL goed kan en rustig oefenen op wat niet zo lekker gaat.
Een prachtig handschrift zal je zoontje waarschijnlijk nooit krijgen, hoe vaak hij ook oefent. Het zal hem alleen maar demotiveren, waarom niet een acceptabel "ontcijferbaar" handschrift en een blij ventje?! Hij kan weer andere dingen beter.
Oefenen is belangrijk, maar een fijn leven nog meer...toch?!
Ook al ken ik jullie niet,
Ik wens jullie veel geluk en wijsheid.
Groeten Inge
wow, in second grade they give out grades in Holland, huh? we're still on the S for satisfactory and N for needs improvement scale here .... I think 3rd grade starts the letter grades .... what a bummer that F had those feelings of "being alone" at school but what a joy to see that he was feeling so much better after the plan was made. Kudos to you and to P and to F for the determination to move forward and learn from this ... I think that is far more valuable than any letter grade a kid receives.
(((((hugs))))) to all of you!
Volgens mij gaat het helemaal goedkomen met Frank, moet wel met jullie om hem heen. Prachtig gevoelige layout.
germe
bij demi (die is dan wel jonger dan Frank) werken ze met smilies op de rapporten en die zijn dan ook ingekleurd,rood/geel/groen
het schrijven bij haar ook rood en ik denk dat het voorlopig ook zo blijft helaas,inzet dacht geel (is wel voldoende)
demi wordt ook verdacht op dyslexie, maar is toch niet te vergelijken omdat er nog meer speelt, er is sprake van een dysfatische ontwikkeling en hypermobiliteit
ik denk wel dat de inzet op A moet en niet op C en dat punt is het hoogste en dat is het belangrijkste, daar kan hij trots op zijn en zeker op die andere dingen die ook heel belangrijk zijn en hij komt er uiteindelijk zeker wel, fijn dat jullie hem zo steunen! met die hulp gaat het wel lukken.
Ik snap het wel , het doet pijn als je kind verdriet heeft. Maar met zo'n moeder kan hij zijn zelf vertrouwen hoog houden.
You are such a good mom, Fransie. Frank is lucky to have you. :)
Het gaat helemaal goed komen! Met het schrijven e.d. kan ik niet zeggen, maar wel met F zelf! Een betere boodschap kun je hem niet meegeven in zijn leven; liefde, eigenwaarde, zelfrespect en waardering! Top aangepakt F en P!
Mooi gesproken iedereen! Jij ook Francine!
En een prachtige LO gemaakt!
Oh, man. I hate it when people make my boy feel small and unworthy. I'm so sorry Frank had to experience that. Glad, though, that he has such a supportive family behind him. That will be enough to get him through till he can do it without the support.
hugs to him and you, and phooey on anyone who doesn't help him to recognize his many gifts!
Een reactie plaatsen