Frank

Je kunt niet altijd alles goed uitdrukken. Woorden zijn nou eenmaal een beetje als een visnet; de bulk van je emoties wordt er door gevangen, maar je weet vantevoren al dat nooit alles erin past en dat de nuances door de mazen zo weer naar buiten glippen. Toch doe je steeds weer een poging, in de hoop over te brengen hoe iets voelt.

-

Dit is mijn zoon. Hij is tien.

Als ik hem zie, glimlacht mijn hart.

-

-

-

You can't always express things the right way. Words are somewhat like fishing nets; the bulk of your emotions gets caught in them, but you know upfront that not everything will fit in and that all the nuances will slip away through the mazes. And yet you try, hoping to express how some things really feel.


This is my son. He is ten.

When I see him, my heart smiles.

Zomeravondvermaak

Eerder deze week... toen het nog gewoon zomer was :-\

Earlier this week!.

Not busy anymore

Zo rond een uur of half drie vannacht was ik thuis. Toen was het klaar. Deadline gehaald.

Het was hard werken - zo'n 38 uur in twee dagen (en dan hebben we het nog niet eens over vorige week). Maar dat geeft niet. Dat weet je met deadline-gerelateeerd werk, en het is echt heel erg leuk om samen met een toegewijd, professioneel team heel hard te werken aan een goed eindresultaat.



Dat gezegd hebbende, niet werken is ook leuk. Pfff, ik moet wel weer even opladen, hoor. Uitslapen, met de kinderen spelen, mooie dingen maken met de nieuwe papiertjes die in de post zaten. En gitaar spelen.



Ik heb mijn gitaar nu 2.5 maand, en ik heb een stuk of zes lessen gehad. Ik probeer iedere dag te spelen, als is het maar een kwartiertje. Ondertussen is er een hoop op Sykradio dat ik gewoon mee kan spelen. Op dit moment oefen ik Michael Buble's 'Everything'. Tot de blaren op mijn vingers staan.



Je leert veel van gitaarspelen. Luisteren, bijvoorbeeld, want muziek maken gaat eigenlijk vooral over luisteren. Naar de instrumenten om je heen als je samen speelt. Naar je eigen instrument, altijd. En naar je intuitie.

Als je muziek maakt, luister je vooral naar jezelf.

-
-

-

-

I was home around 2.30 this morning. Done. Made the deadline.

It was hard work - I amde about 38 hours in 2 days (and let's not even talk about last week). But it's ok. It comes with the deadline-related territory, and it really is a lot of fun to work with a comitted, dedicated team on a really good en result.

That said,l not working is a lot of fun, too. Gosh, I needed some down time today. Sleep in late, play with the kids, make pretty stuff with the papers that came in the mail. And play guitar.


I've had this instrument for 2 months now, and I had about 6 lessons. I try to play eery single day, even if it's only for 15 minutes. And it's going pretty ok. I can play along with most of my easy-listening radio station ;-). Right now, I'm working on Michael Buble's 'Everything' . Until my fingers hurt.


You learn a lot by playing the guitar. Like, listening. Because making music is about listening as much as it is about producing sound. You listen to the instruments around you, when you play with someone else. You listen to your own instrument. And you listen to your intutition. When you make music, you listen to yourself.

Busy

Ben druk. Heb een enorme deadline morgen.






Werken, werken, werken. Af en toe naar huis om te slapen en te douchen. En dan weer werken.

Geen tijd to smell the roses.

Maar wel to eat the strawberries.

Er zijn grenzen, he ;-)

-
-
-
-

Busy, Really really busy. I have this huge work deadline tomorrow and I've been working around the clock. No time to smell the roses.

But definately time to eat the strawnberries.

Priorities, people.

Kleine paardenfluisteraar

Vandaag waren we bij de baas van P, die ons had uitgenodigd voor een bbq. Ze hebben paarden; dit schatje, een welshje, net als Sally.

En ook dit prachtige, prachtige, dier, een Shire paard. Ze was echt ENORM groot. En enorm lief, geduldig en zachtaardig. Een echte gentle giant.

-

=
Ze had zulke mooie ogen. Moet je kijken, die witte wimpers...

-
en die sjieke voeten.

Haar neus. Geloof me, er is niks zachter dan een paardenneus. De huid lijkt wel van fluweel.

-

Ze werd aangespannen voor de kar, en de kinderen mochten mee rijden.

-

Een uur lang hebben ze met z'n allen door de polder gehobbeld.

-

Toen iedereen weer terug was gingen we barbequeen.

M had geen tijd om te eten. Die had nog wat dingen te bespreken met deze en gene.

Over het leven, en school, en haar broers, en Sally, en Silver, en haar nieuwe Hello Kitty bellenblaas, en dat ze dit weekend bij Tante Marleen had gelogeerd.

Af en toe kreeg ik haar weer aan tafel. Maar dat was dan wel voor heel even.

-

Want tja. Ze moest het nog hebben over haar kamer, en de vakantie, en zwemles, en haar my little pony's, en de glijbaan, en Linde en Storm en de nieuwe standaard op haar fiets. Waarop ze zonder zijwieltjes fietst.

Nou, daar keken die paarden toch even van op.

--

-

Toen ineens brak er een noodweer los. De regen viel echt met bakken naar beneden.
-

-

-

Net op tijd verhuisden we de hele boel naar binnen.

-

-

-

Gelukkig was het na een half uurtje weer droog, en kon M weer naar buiten.

-

-

Die had nog wat af te maken.

-

(Dank jullie wel, John, Monique, Annika en Britt, voor de ontzettend leuke dag!)

VAKANTIE!

Gisteren was de laatste schooldag. Dat is bij ons is altijd een beetje feest, en toen ze naar beneden kwamen stond er een kadootje op ze te wachten. Voor al hun harde werk dit jaar; ze hebben echt hun best gedaan. Ze hadden prachtige rapporten, en dat mag best beloond worden.

Voor Frank en Rob was er een waterpistool, voor Leentje een bellenblaastoestand. Nog in hun pyjama schoten ze naar buiten voor een watergevecht. Dat mocht.

Heel even.
Want ze moesten nog 1 keertje in het gareel, al was het maar voor een ochtendje - aankleden, drinken en een koekje mee, en om half negen op de fiets. Met een bedankje voor de meester en de juffen in hun tas.

De allerlaatste dag. Oh, wat waren we er aan toe.Zij, en wij.

School is belangrijk. School is leuk. Maar als de avonden lang worden en de dagen warm, komt er gewoon een tijd dat je je dagritme wilt aanpassen aan de zomerse zorgeloosheid om je heen.

Dan wil je geen topografie meer, en geen dictee, en geen gymtassen en zwemkleren. Dan wil je geen vaste bedtijden meer, maar gewoon met ze spelen tot ze moe zijn.

Om half een waren hun fietstjes weer in de tuin. Lagen hun schooltassen in de gang.

En nam de zomer het roer in handen.

Yesterday was the last day of school. We always make that a special day, so when they got downstairs, they had a suprise waiting for them. For all their hard work this year. Both boys came home with amazing report cards, and hard work like that should get rewarded.
We got frank and Rob new waterguns, and Marlena a bubble blowing machine. Still in their jammies they darted outside for a waterfight.

For just a little while.
Because they had to get themselves back in gear just one more time - the daily routine of gettin dressed, packing a drink and a snack and being on your bike no later then 8.30 to bike to school.


Just one more morning. We were so ready for school to be over - all of us. School is important. School is fun. But when the days get warmer and the evenings get longer, there comes a time when you just want to adjust your rythm to the summer-y carelessness around you. You need homework, gym- and swimmingclothes and set bedtimes to be replaced by playing. Until you're too tired to stand up.

Their bikes were back in the yard at 12:30.

And then, summer finally took over.

Een heleboel kaarsjes

Gefeliciteerd met je verjaardag, schat :-)