zondag, juli 27, 2014

Deze week op mijn telefoon

Loes in de auto, op de dag dat we haar haalden

Een avond wandeling langs het IJsselmeer

Drijfnat maar ZIELSgelukig na eindelijk weer een echte duurloop


Avond in de straat van m'n moeder


De bloemenwinkel naast ons huis


Mn buur-knuffie komt elke dag wel even langs


Een zeldzaam 3-in-1 moment


Jason Mrat heeft het ook vaak warm

Bij het zwemmen rond de haven dook Frank met zijn knie op een steen.
Gelukkig maar oppervlakkige schaafwonden, leek erger dan het was.


Prachtige zwoele zomeravonden


We vonden een Leentje-cola!


Een heel vroege 13km loop


Mooi he, als de dag zo langzaam begint



Na diezelfde ochtendloop een verdiend ontbijtje van yoghurt, muesli
en rabarber


Ik word er blij van als ze me een selfie sturen midden in
mijn werkdag ♥


Quinoa, wortel, courgette, appel, rozijnen, kaneel, cayennepeper. Hmmm.


Een rondje op de scooter naar Marken

Storm en Robin


Chocoladetaart met vulling van pure chocolade, vanille yoghurt,
avocado en kokosmelk


Heel even kon ik haar niet meer vinden :)


Langzaam wakker worden op zondagochtend


Lucky shot van P :)


Wat lekkers en een kadootje, zomaar voor de verwen.


Het dorp, terwijl ik 's aochtends vroeg aan kwam rennen


Lievigheid van de schoonmoeder van mijn zus

vrijdag, juli 25, 2014

Sinaasappelcake

Ik bakte vandaag een sinaasappelcake, vanwege een enorm belangrijke, zeer gewichtige aanleiding:

ik wou dat.




Ik had een recept gevonden op pinterest, dus ik dacht die maak ik, alleen had ik zoals gewoonlijk de helft van de dingen die ik nodig had niet in huis, dus besloot ik hem precies hetzelfde te maken maar dan wel heel anders, want zo gaan die dingen bij mij altijd, maar hij was er niet minder lekker om.

Ik denk dat dat de langste zin is die ik ooit heb getypt hier.





Hoe dan ook. Die sinaasappels van de eerste foto zet je onder water, en dan kook je ze zachtjes zo'n 1 tot anderhalf uur.

Daarvan gaat je keuken lekker ruiken, vond ik. Helemaal fris en schoon en gezellig en fruitig. Dat stond ik me net te bedenken, toen de oudste binnenkwam.

'Het ruikt hier naar pis', zei hij.



Puber zijn leuk, wist je dat? Fantastisch zijn ze, werkelijk een aanwinst voor je leven en je huis. Kan ze echt aanraden.Wil je er eentje proberen? Zeg het maar.

Ik stuur je er zo eentje.






Na een ruim uurtje zijn de sinaasappels helemaal zacht. Vis ze uit het water, snij ze in stukken en prak ze fijn. Of stamp of pureer, als je zo'n purdeerdert hebt.





Dan meng je, in een andere kom, 250 gram suiker met zes eitjes.






Ik moet mijn eitjes weer kopen, nu Kippie bij Jo is gaan wonen.





Nu legt ze daar eitjes. Misschien krijgt ze daar wel kuikens, volgend jaar. Gelukkig woont ze maar 8km hier vandaan en kunnen we regelmatig even kipknuffelen.






Als de eieren door de suiker zijn geklopt, kan de bloem erbij.






Ik had speltbloem, in dit geval. Maar amandelmeel zou vast ook heel goed hebben gekund en gewone tarwebloem vast ook.





250 gram ongeveer. De halve zak.

Weet je wat dat betekent?





Dat ik van de andere helft volgende week gewoon weer zo'n cake kan maken. Hah!





De eieren, spelt en suiker worden samen een hele mooie, romige massa. Daar ging een scheutje vanille bij, echt een klein beetje maar...




...en de sinaasappelprut.




Dat deed ik er doorheen met de mixer, en dat was een heel slecht plan.




Spatelen, mensen. SPATELEN.

Zijn jullie nou niet blij dat ik dat soort dingen eerst even uitprobeer? Anders hadden jullie ook allemaal moeten dweilen.
Zo bewijs ik het internet toch maar mooi de ene dienst na de ander. 






Stort het beslag in een taartvorm en bedek met amandelschaafsel. Een cakevorm was beter geweest, maar die kon ik niet vinden.


Gij zult bakken in de eerste vorm die gij tegenkomt bij het openen van uw keuken kaschtje. ~  Plato







Zestig minuten op 200 graden, 65 minuten voor sukkels als ik die altijd vergeten voor te verwarmen, en dan heb je dit...




...en dit...





.... en dit.

Dromerige, smeuiige, zoetzuurmeteenbeetjebittere, zachtie, wolkige sinaasappelcake.





Of, zoals de puber zei,




'Prima te hachelen'.

donderdag, juli 24, 2014

Loesje

Kijk nou dan toch.




Ik vond het zo erg dat Sil er niet meer was. Ik was eigenlijk helemaal klaar met het hebben van dieren. Niet omdat ik ze niet leuk vind, maar omdat ik het verdriet van ze verliezen gewoon niet meer wilde hebben. Maar ja, nu wonen we hier, en M wilde zo graag een kitten, dus het feit dat ik zo inconsequent ben in mijn beslissing komt gewoon allemaal door haar.

En door dit snuitje:




Waarmee ik maar even wil zeggen, ik kan er uiteraard weer allemaal niks aan doen. :-p



Gisteravond haalden we haar op. Een poesje is het, en ze is ongeveer dertien weken. In de auto vond ze het een beetje spannend.




Maar, eenmaal in haar nieuwe huis liep ze voorzichtig een rondje of wat, sprong toen op de bank en viel prompt in slaap.




Verhuizen is vermoeiend. Weet ik alles van.




Toen ik haar vanochtend uit de bijkeuken liet, kwam ze naar me toe, klom op mijn schoot en kroop spinnend in mijn nek.





Loesje, heet ze. Loesje het Poesje.



Wij gaan het wel kunnen vinden samen.♥